بهترین تیمی که هرگز قهرمان لیگ قهرمانان اروپا نشده است؟ پائولو مالدینی، هرنان کرسپو، کاکا و تیم سوپر میلان در سال 2005.

شاید روسونری کارلو آنچلوتی بالاخره انتقام “معجزه استانبول” لیورپول را گرفت، اما تیم شکست خورده در ترکیه حتی از تیمی که در آتن در سال 2007 پیروز شد، قوی تر بود.

پائولو مالدینی از فینال لیگ قهرمانان اروپا در سال 2007 خیلی چیزها را به یاد نمی آورد – زیرا او برای پشت سر گذاشتن آن، داروهای مسکن زیادی مصرف کرد. این مدافع افسانه ای در آن زمان 38 ساله بود و نیاز فوری به جراحی زانو داشت، اما به سادگی نمی توانست منتظر دیدار میلان با لیورپول در آتن باشد.

تبلیغات

فقط دو سال قبل، روسونری قربانی معجزه استانبول شد، جایی که قرمزها پس از سه گل عقب افتادن در نیمه دوم، در ضربات پنالتی پیروز شدند. بنابراین، انتقام برای مالدینی مهم بود. او گفت: «ما همه چیز برای از دست دادن داشتیم هدف، “زیرا اگر دوباره به لیورپول ببازیم، پاک کردن آن بسیار سخت خواهد بود.”

بنابراین، میلان آماده بود تا هر کاری که لازم بود برای عبور از خط در یونان انجام دهد، مربی کارلو آنچلوتی و هافبک کلارنس سیدورف پس از آن اعتراف کردند که روسونری در پیروزی 2-1 خود در ورزشگاه المپیکو خوب بازی نکردند. هر چند آنها اهمیتی نمی دادند. همانطور که جنارو گتوزو گفت: “اکنون نوبت ماست که جشن بگیریم.”

با این حال، حتی در این لحظه رهایی، تسکین و رستگاری، ملی پوش ایتالیایی اعتراف کرد که درد از دست دادن فینال 2005 “برای زندگی” با او باقی خواهد ماند – و این تا حدی به این دلیل است که نه او و نه هم تیمی هایش هرگز نمی توانند آن را فراموش کنند. چرا چون برخلاف سال 2007، تفاوت کیفیت بین دو تیم بسیار زیاد بود. کاکا برندگان سال 2007 را “طرف زیبا” خواند، اما آنها به خوبی شکست خورده در استانبول نبودند.

همانطور که جیمی کاراگر مدافع سابق لیورپول اعتراف کرد همپوشانی، “وقتی واقعاً به آن تیم نگاه می کنید – آن عکس تیم قبل از فینال – فکر می کنید که یکی از بهترین تیم ها نه تنها در آن دوران، بلکه یکی از بهترین تیم های تاریخ است.” پس چگونه آنها نتوانستند یک جام مهم را در این فصل کسب کنند؟…

تبلیغات

تیمی از اسطوره ها

میلان باید برای سومین قهرمانی متوالی در لیگ قهرمانان اروپا در استانبول می جنگید. روسونری پس از شکست یوونتوس در مسترکلاس دفاعی/جنگ فرسایشی که فینال 2003 در منچستر بود، در حالی که تمام رقبای اصلی خود تزلزل داشتند، پس از شکست 4-1 دپورتیوو لاکرونیا در بازی اول یک چهارم نهایی خود در سیرو، در موقعیتی عالی قرار گرفتند تا عنوان قهرمانی خود را حفظ کنند.

با این حال، آنها در بازی برگشت متحمل یک کاپیتولاسیون شرم آور شدند زیرا ریاسور آنچلوتی را حیرت زده کرد. او پس از شکست 4-0 تیمش اعتراف کرد: “انتظار نمی رفت.” این غیرقابل توضیح است و ما باید در این لحظه ناامیدی قدرت پیدا کنیم تا برگردیم و روی لیگ تمرکز کنیم.”

تبلیغات

با این حال، میلان دقیقاً این کار را انجام داد و اولین عنوان خود را در پنج سال اخیر به شیوه ای قاطع به دست آورد و در نهایت با 11 امتیاز اختلاف نسبت به نزدیکترین رقیب رم به پایان رسید. برای آنچلوتی، مربی ای که به عنوان یک متخصص جام تلقی می شود، موفقیت اسکودتو فوق العاده رضایت بخش بود، و پس از کسب عنوان او، این حس وجود داشت که دوره جدیدی از سلطه در سن سیرو در حال طلوع است – به خصوص پس از پنجره نقل و انتقالات تابستانی 2004.

علاوه بر تقویت خط دفاعی درخشان با خرید یاپ استام از لاتزیو، میلان با متقاعد کردن چلسی به آنها برای دادن مهاجم وسط آرژانتینی (هنوز) به طور قرضی یک فصل، سلاح دیگری به حملات خود اضافه کرد. با توجه به کیفیتی که آنچلوتی قبلاً در اختیار داشت، واقعاً احساس می شد که او اکنون صاحب یکی از با استعدادترین تیم های تمام دوران است.

میلان شماره 1 دیدا برزیل را در دروازه داشت، کافو، استام، الساندرو نستا و مالدینی را در یک دفاع فوتبالی فانتزی داشت، آندره آ پیرلو نقش کوارتربک را در یک هافبک با استعداد بازی کرد که گتوزو و سیدورف نیز در آن حضور داشتند، و کاکا مهمات دو تن از مرگبارترین بازیکنان فوتبال در جلوی کرسپو و آندری شیف را فراهم کرد.

به طور خلاصه، آنها نیاز داشتند که هم اسکودتو و هم لیگ قهرمانان اروپا را ببرند – و برای مدت طولانی به نظر می رسید که می توانستند.

تبلیغات

تنش شروع به خودنمایی می کند

میلان در فصل 05-2004 به هیچ وجه بی عیب و نقص نبود، اما این بیشتر بازتابی از قدرت سری آ در آن زمان بود تا هر نقطه ضعف واقعی از طرف آنها. لیگ برتر ایتالیا تا حد زیادی لیگ برتر زمان خود بود، به این معنی که در هیچ آخر هفته بازی های زیادی وجود نداشت – همانطور که با این واقعیت مشخص شد که تیم آنچلوتی در خارج از خانه به لیورنو و سیهنا باخت، در حالی که در خانه امتیازات را به مسینا، بولونیا و برشا کاهش داد.

با این حال، در پایان ماه آوریل، روسونری به صدر جدول رده بندی سری آ رسید (البته فقط با تفاضل گل از یووه) و با برتری 2-0 مقابل PSV از بازی اول نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا. با این حال، در این مرحله بود که اولین نشانه‌های واقعی تنش رقابت در اروپا را دیدیم، در حالی که در همان زمان تلاش کردیم تا بیانکونری تقریباً به همان اندازه درخشان فابیو کاپلو را در نبردی سخت برای اسکودتو دفع کنیم.

تبلیغات

در 4 می 2005، میلان پس از باخت 3-1 در آیندهوون، با گل دقیقه 91 ماسیمو آمبروسینی تعیین کننده بود و میلان به فینال لیگ قهرمانان اروپا بر اساس قانون گل های خارج از خانه راه یافت. آنچلوتی اعتراف کرد: زمانی که 2-0 می باختیم خیلی می ترسیدیم. “اما مهمترین چیز برای تیم من این است که حتی زمانی که آنها ضعیف بودند، به بازی ادامه دادند. این یک نبرد بزرگ در برابر یک تیم بسیار خوب بود.”

متأسفانه برای میلان، زمان بسیار زیادی طول کشید زیرا تنها چهار روز بعد آنها در خانه مقابل یوونتوس با نتیجه 1-0 شکست خوردند که در واقع تعیین کننده عنوان قهرمانی بود. ناگهان تیم آنچلوتی از نظر روحی و جسمی خسته به نظر می رسید.

آنتونیو دی روزا در این باره نوشت: “هیچکس نمی تواند ایرادی به روسونری بیابد – تشویق هواداران در پایان بازی مقابل بیانکونری گواه آن است.” گازتا دلو اسپورت پس از اینکه دیوید ترزگه در یک مبارزه رقابتی در سن سیرو حل و فصل کرد. آنها در حال حاضر در رده دوم لیگ هستند و اگر 270 دقیقه مانده به بازی باقی مانده است، اشتباه است.

اما میلان نیز با شایستگی به فینال لیگ قهرمانان اروپا رسید و تیم باید دوباره شارژ شود، تعادل خود را بازیابد، انرژی لازم را برای مبارزه تا انتها و بالاتر از همه برای بازگشت از استانبول با این جام معتبر جمع کند.

تبلیغات

اما این کار را نکردند. میلان بسیار کمی در تانک باقی مانده بود و تساوی های متوالی با لچه و پالرمو پنج روز مانده به فینال لیگ قهرمانان اروپا قهرمانی را به یوونتوس سپردند.

میلان باشکوه

علیرغم افت دراماتیک فرم، میلان به عنوان برنده اصلی قهرمانی وارد استانبول شد، با توجه به اینکه لیورپول به اعتراف خود کاراگر، “متوسط” بود. هیچ کس انتظار نداشت که آنها حتی از مرحله گروهی خارج شوند – و آنها فقط به لطف کاپیتان الهام بخش خود استیون جرارد موفق به انجام این کار شدند که در اواخر بازی مقابل المپیاکوس یک پیروزی خیره کننده به ثمر رساند.

علاوه بر این، آنها به تازگی در لیگ برتر پنجم شده بودند – با 37 امتیاز کامل کمتر از چلسی، دارنده عنوان قهرمانی. با این حال، لیورپول در راه رسیدن به ششمین فینال جام ملت‌های اروپا، آبی‌ها و یوونتوس کاپلو را قبل از آن شکست داد. این توانایی قابل توجه در بالا رفتن است که استم مدافع سابق منچستریونایتد را به شدت نسبت به قرمزها محتاط کرده است.

تبلیغات

این بازیکن هلندی در آستانه فینال به خبرنگاران گفت: لیورپول تیم بسیار خوبی با کیفیت بالا در هر بخش است. “به عنوان یک تیم، آنها خیلی خوب دفاع می کنند و در جیمی کاراگر یک مدافع میانی درجه یک دارند. در خط میانی، استیون جرارد احتمالاً نیروی محرکه اصلی لیورپول است و میلان باروس و جیبریل سیسه در خط حمله نیز به دلیل سرعت و حرکت خود خطرات بزرگی هستند، بنابراین ما باید مراقب باشیم. برخی از مردم می گویند که میلان حتی فکر می کند که این کار را به بازی می دهد.”

در 45 دقیقه اما این یک ناهماهنگی کامل بود.

غول های ایتالیایی به کمتر از 60 ثانیه زمان نیاز داشتند تا پیش بیفتند زیرا مالدینی از جناح راست یک ضربه ایستگاهی مستقیم به خانه زد. این مدافع کهنه کار بعداً به شوخی گفت که “می دانست که اتفاق عجیبی در حال رخ دادن است” زمانی که او در برگه گل ثبت شد، اما هیچ چیز عجیبی در مورد نحوه برتری میلان از لیورپول در نیمه اول وجود نداشت.

مرد در برابر مرد، آنها در سطحی کاملاً متفاوت با گروه نامناسب بنیتز بودند. جرارد بعداً به یوفا گفت: «آنها مالدینی، پیرلو، سیدورف، شوچنکو، کاکا را داشتند. آنها در هر پستی یکی از بهترین بازیکنان جهان را داشتند.”

تبلیغات

اساساً یک حلقه ضعیف در ترکیب اصلی وجود نداشت و آنها قادر به عالی ترین فوتبال بودند – همانطور که با گل دوم کرسپو در بازی به زیبایی مشخص شد، گلی که باعث شد مهاجم پس از ارسال زیباترین ارسال به موقع کاکا از نیمه خود، توپ را از کنار یرژی دودک عبور دهد.

هم کیفیت و هم زمان اعتصاب، که درست یک دقیقه قبل از استراحت انجام شد، جان آلدریج، مهاجم سابق لیورپول را بر آن داشت تا در رادیو محلی اعتراف کند: “همه چیز تمام شده است. می ترسم بگویم ما به یک معجزه نیاز داریم.” اما این دقیقاً همان چیزی است که قرمزها تولید کردند.

“ما فقط نمی توانستیم آن را باور کنیم”

به درستی از تنظیمات تاکتیکی بنیتز در فواصل و امتناع قابل توجه جرارد از قبول شکست – که هر دو نقش اصلی را در به تساوی کشاندن تیم های شکست خورده به ظاهر شکست خورده ایفا کردند، در این فاصله زمانی صحبت شده است. با این حال، هنوز این حس وجود دارد که آنچه آنچلوتی آن را “شش دقیقه دیوانگی” می نامد، به اندازه قدرت ذهنی میلان به اندازه حریفانش می گوید.

تبلیغات

ادعاهایی مبنی بر اینکه بازیکنان قبلاً جشن گرفته بودند همیشه توسط مالدینی به شدت تکذیب می شد. این نماد ایتالیایی در مصاحبه ای با رپر و پادکست ایتالیایی فدز اذعان کرد: “گمینه های زیادی در مورد اتفاقی که در نیمه دوم رخ داد وجود داشت.” ما همه با فریاد وارد رختکن شدیم، زیرا به شدت تنش بودیم، بنابراین آنچلوتی مجبور شد وارد رختکن شود و فریاد بزند تا ما را ببندد.

“مردم گفتند که ما جشن می گیریم، اما من به عنوان کاپیتان هرگز این اجازه را نمی دهم، و نه هم تیمی هایم. بنابراین این ادعاها دور از واقعیت است؛ حتی اظهار نظر در مورد آنها تقریبا احمقانه است.”

با این حال، نمی توان انکار کرد که میلان کاملاً کنترل بازی و احساسات خود را پس از ضربه گمانه زنی ولادیمیر اشمیتزر از راه دور، تنها دو دقیقه پس از اینکه جرارد با یک ضربه سر کرلینگ به لیورپول رساند، به دیدا راه یافت. کافو گفت: «ما تأثیر آن را احساس کردیم چهار چهار دو. سپس وقتی آنها گل سوم را زدند، ما نمی توانستیم آن را باور کنیم.

شایان ذکر است، میلان موفق شد خود را دوباره جمع کند و در ادامه بازی تسلط پیدا کند. با این حال، زمانی که دودک شوچنکو را با شاید شگفت‌انگیزترین سیو در تاریخ فینال لیگ قهرمانان اروپا از فاصله خالی رد کرد، کافو «پیش از شروع ضربات پنالتی می‌دانست که همه چیز از دست رفته است».

تبلیغات

بدون شک، سرهای میلان از بین رفته بود و در نتیجه روسونری سه ضربه از پنج ضربه خود را از دست داد. حتی شوچنکو که دو سال پیش پنالتی تعیین کننده را در منچستر به ثمر رسانده بود، تلاش خود را توسط دودک مهار کرد زیرا لیورپول با پیروزی 3-2 در ضربات پنالتی، پنجمین جام اروپایی را در مقابل همه شانس ها برد.

بازی “بی رحمانه”.

درست مانند سال قبل در لاکرونیا، آنچلوتی تقریباً در حرف‌هایش شکست خورده بود، اما خاطرنشان کرد که میلان در بیشتر بازی “با شکوه” بود و ادعا کرد که “به روشی شرافتمندانه شکست خوردند”.

با این حال، نحوه شکست بازیکنان را ویران کرد و به حدی بود که کرسپو گفت نتیجه “مثل تشییع جنازه” به نظر می رسد. در همین حال، مالدینی فاش کرد که یک سال قبل از آن بود که بتواند دوباره بازی را تماشا کند. او گفت: “تا آن زمان بود که متوجه شدم واقعا چقدر خوب بازی کردیم.” هدف. ما حدود 110 دقیقه از 120 دقیقه را تسلط داشتیم. اما همه اینها فقط به من یادآوری کرد که فوتبال چقدر می تواند عجیب و بی رحمانه باشد.”

تبلیغات

مطمئناً عجیب بود که قوی ترین طرف هشت ساله حضور آنچلوتی در سن سیرو نتوانست اسکودتو و لیگ قهرمانان اروپا را کسب کند. همانطور که خود مربی بعداً گفت: “در سال 2007 ما انگیزه فوق العاده ای داشتیم. اما آن را با قاطعیت بردیم، نه با کیفیت. تیم 2007 از نظر فنی نسبت به تیم 2005 ضعیف بود.”

و سخت است که مخالفت کنیم. چندین چهره کلیدی از جمله مالدینی، پیرلو، سیدورف، گتوزو و کاکا هنوز شروع می‌کردند، اما زمانی که آتن شروع به کار کرد، شوچنکو، استام و کرسپو دیگر در باشگاه نبودند، در حالی که کافو 36 ساله به نیمکت سقوط کرد – پشت سر ماسیمو اودو. به همین دلیل، آنها مجبور بودند برای غلبه بر تیم بسیار پیشرفته لیورپول که دو برابر بیشتر از میلان در فینال 2007 شوت زد، کاوش کنند.

بنابراین، ناامیدی از پیروزی ناموفق در استانبول هرگز از بین نرفت. پیرلو حتی آن را به عنوان “دردی در الاغ” توصیف کرد که هنوز “گاهی اوقات” آن را تجربه می کند. و این تعجب آور نیست، زیرا آنچه در استانبول اتفاق افتاد کاملاً فراموش نشدنی بود.

دیگو مارادونا در آن زمان گفت: «حتی تیم برزیل که در جام جهانی 1970 قهرمان شد، نتوانست میلان را که 3-0 پیش بود، برگرداند. من چنین بازگشت هایی را در فوتبال دیده ام، اما هرگز مقابل تیمی به وضوح برتر مانند میلان نبوده ام.

تبلیغات

همانطور که کاراگر گفت، میلان واقعاً می توانست – و واقعاً باید – به عنوان یکی از بزرگترین برندگان لیگ قهرمانان در تمام دوران سقوط کند. در عوض، آنها برای همیشه با یکی از بزرگترین معاملات بطری در تاریخ فوتبال همراه خواهند بود.

مالدینی بعداً در مصاحبه ای با UEFA.com شکایت کرد: “من در هشت فینال جام ملت های اروپا بازی کردم و در 5 تای آنها پیروز شدم، اما به نظر می رسد مردم فقط این یکی را به خاطر دارند.” اثری محو نشدنی بر جای گذاشت.» چیزی که حتی پیروزی 2007 نتوانست آن را پاک کند.