جاستین آلگایر قهرمان NASCAR O’Reilly 2026 در حالی که براندون جونز در فینال Homestead برنده شد

جاستین آلگایر کهنه کار ۴۰ ساله در نبرد پنج جانبه برای قهرمانی سری قطعات خودرو NASCAR O’Reilly در سال ۲۰۲۶ پیروز شد.

براندون جونز در مسابقه جو گیبس ریسینگ پیروز شد و کارسون کواپیل را پس از یک نبرد هیجان انگیز برای برتری، پشت سر گذاشت.

اما این آلگایر بود که هفتم شد و عنوان قهرمانی نسکار اوریلی 2026 را به دست آورد – دومین قهرمانی او در سه سال گذشته. او جسی لاو را که سال را به عنوان نایب قهرمانی به پایان رساند از سلطنت خلع کرد.

آلگایر در حالی که دوستان، خانواده، هم تیمی ها و حتی ریک هندریک از او استقبال کردند، لبخند زد و گفت: “بدیهی است که امشب پایانی که ما می خواستیم نبود.” “ما می‌خواستیم برای پیروزی در جاده باشیم، اما این تیم هرگز تسلیم نمی‌شود. تلاش، زمانی که گذاشتند، خدمه پیت، کار خارق‌العاده‌ای. اولین مورد برای من، درست است؟ من واقعا از اولین بازی لذت بردم.

«این برای همه این مردان و زنانی است که اینجا ایستاده اند. آنها دم خود را از دست داده اند و صادقانه با شما، این دو، همسرم، پدر و مادرم، همه کسانی که شما نام بردید، [it] خیلی به من ضربه زد. و به کادن تبریک می گویم [Honeycutt, Truck Series champion] دیشب معلومه او کار بزرگی انجام داد. این سال را به همه بچه ها در Chase تبریک می گویم. فوق العاده سرگرم کننده بود، اما من واقعا به کل تیم خود افتخار می کنم… اندرو اور استریت، اولین قهرمانی به عنوان رئیس خدمه، پس این برای او واقعا عالی است. و امشب جنگ بود میدونی، راننده احمق بارها از نرده کوبید. قبل از مسابقه به شما گفته بودم که این کار را نمی‌کنم، اما این کار را انجام دادم.”

مراحل 1 و 2

کرید زودتر از موقعیت قطبی پیش افتاد و طولی نکشید که یکی از پنج مدعی عنوان قهرمانی را ترک کرد.

دی در تلاش برای عبور از Carruth برای موقعیت در پشت استرچ، خیلی زود عبور کرد و دو اتومبیل Hendrickcars.com با هم برخورد کردند. دی به دیوار برخورد کرد و اساساً به امیدهای قهرمانی پایان داد و کاروت آسیب دید.

در شروع مجدد بازی هاس و هاس برای برتری بود زیرا لاو و کواپیل، لاو و کواپیل، رقیب عنوان قهرمانی، با آنها تماس سبکی برقرار کردند.

دی پس از نزدیک به 20 دور دوباره به مسابقه ملحق شد، بدون گلگیر جلو راست لنگان لنگان، اما حداقل سرعت را مدیریت کرد.

در اواخر مرحله، آلگایر پس از برخورد به دیوار، چند موقعیت خود را از دست داد، اما توانست تا پایان استیج نگه دارد.

مایر برنده استیج 1 شد و پس از آن کرید، لاو، هیل، کواپیل، کروس، آلگایر، رتزلاف، جونز، اس. اسمیت.

در طول استراحت استیج، کواپیل تمام موقعیت پیست خود را رها کرد تا باتری شماره 1 JR Motorsports شورلت را عوض کند.

در شروع مجدد، کرید قبل از اینکه خودش رهبری را به دست بگیرد، لاو را به سمت رهبری هل داد. با این حال، در طول مدت طولانی، مایر دوباره ظهور کرد و دوباره جایگاه اول را به دست آورد.

به دلیل چرخش جب برتون، مرحله دو دور زودتر به پایان رسید و مایر مراحل را جارو کرد.

مایر در مرحله 2 بر کرید، عشق، آلگایر، هیل، کروس، جونز، کواپیل، رتزلاف و ساوالیچ پیروز شد.

مرحله 3

کرید در مسابقه خارج از میدان پیت پیروز شد، در حالی که مایر به دلیل توقف آهسته برای تیم شماره 41 هاس، تمام موقعیت پیست را از دست داد.

در شروع مجدد، آلگایر بلافاصله با رقبای عنوان Love و Creed، با برتری Creed، سه تا پیش افتاد. در این مرحله، عشق برنده شدن در مسابقه بدترین سناریو برای آلگایر خواهد بود تا زمانی که او ماشین خود را نزدیک جلو نگه دارد.

مایر به سرعت راه خود را از طریق میدان کار کرد و در عرض 15 دور پس از شروع مجدد، دوباره وارد جمع پنج تیم برتر شد.

کرید همچنان پیشتاز بود، اما کواپیل در خط حمله به چند پیروزی دست یافت و برای دومین بار از لاو عبور کرد.

در 70 دور مانده به پایان، کواپیل در کنار کرید قرار گرفت و نبرد چند دوری را برای رهبری آغاز کردند. رفت و آمدهای شدید باعث شد که Love و Meyer برای برتری با هم مبارزه کنند و کواپیل در نهایت با 65 دور مانده به پایان، جایگاه اول را به دست آورد.

چند دور بعد، آلگایر مجبور شد با لاستیک عقب راست پنچر شود. این نزدیک به دور برنامه ریزی شده توقف پرچم سبز بود، بنابراین آنقدر که می توانست بد نبود.

مدعیان عنوان به سرعت با توقف های برنامه ریزی شده خود پاسخ دادند. کواپیل آخرین نفر از مدعیان عنوان بود که از جاده پیت پایین آمد، اما در حین انجام این کار، اندرو پترسون در ورود به گود به میله های شنی برخورد کرد و بلافاصله احتیاط کرد. مسابقه با پرچم قرمز برای تمیز کردن بود و کمی بیش از ده دقیقه طول کشید.

آلگایر و چندین نفر دیگر برای خرید لاستیک‌های جدید از جاده پیت پایین آمدند و کواپیل رهبری مسابقه را به ارث برد.

عشق در شروع مجدد چندین مکان را از دست داد، در حالی که کواپیل و مایر به شدت برای کسب مقام اول رقابت کردند. تقریباً با تماس تمام شده بود که میر به جلو شلیک کرد و جونز به دنبال او به مقام دوم رسید. جونز سپس با حرکت شجاعانه ای که مایر به مقام سوم رسید، پیش افتاد.

اکنون تحت فشار کواپیل، جونز مقابل دیوار ایستاده بود و نبرد تماشایی برای برتری ادامه داشت. در 40 دور مانده به پایان، کواپیل جونز را برای برتری در مسابقه حذف کرد، اما نبرد هنوز به پایان نرسیده بود.

آنها به عقب و جلو رفتن ادامه دادند، اما کواپیل بالاخره کمی اتاق تنفس پیدا کرد. با این حال، همانطور که آنها با ترافیک دور روبرو شدند، نبرد برای رهبری دوباره داغ شد.

در مورد آلگایر، تیم از او درخواست کرد که محافظه کارانه رانندگی کند و ماشینش را از دیوار دور نگه دارد، زیرا او در موقعیت برتر برای کسب عنوان قهرمانی قرار داشت.

با 13 دور مانده به پایان، جونز دوباره در صدر مسابقه قرار گرفت. مایر مجبور شد با لاستیک پنچر عقب سمت راست از رتبه سوم پیت کند و روز عالی خود را رقم بزند.

به نظر می رسید که در فاصله پنج دور مانده به پیست مقداری زباله وجود داشته باشد، اما نسکار فکر نمی کرد که ارزش توجه داشته باشد.

جونز برنده مسابقه شد، چهار ثانیه جلوتر از کواپیل. آلگایر در جایگاه هفتم از خط عبور کرد و هنگام عبور از خط پایان با لاشه لاستیک (از Creed) در وسط مسیر برخورد کرد.

نتایج مسابقه NASCAR O’Reilly Homestead

ما نظر شما را می خواهیم!

– تیم Motorsport.com