سلتیکس با جیلن براون توسط کمیته معامله می کند

از زمان تشکیل تیم در پاییز 2017، Jaylen Brown و Jayson Tatum در Beantown به کار خود ادامه دادند، زیرا بوستون سلتیکس نام به نام اطراف خود را در هم می‌پیچید.

کایری ایروینگ. گوردون هیوارد. کمبا واکر. رابرت ویلیامز سوم. مارکوس اسمارت. آل هورفورد تعطیلات جرو. کریستاپس پورزینگیس.

همه آنها آمدند و رفتند در حالی که بوستون به دنبال یک عنوان – و در نهایت به شکلی قاطعانه صاحب یک عنوان شد – پشت سر دو ستاره جوان و سپس نوظهور و در نهایت تثبیت شده خود در بال خود رفتند.

یک سال پس از قهرمانی در سال 2024، هسته اصلی تیم Tatum-Brown-Holliday-Horford-Porzingis به عنوان سه تیم پایانی باقی ماند. اگرچه تاتوم در حین ریکاوری از آشیل پاره شده بخش زیادی از فصل 2025-26 را از دست داد، سلتیکس به گروه جدیدی در اطراف دو ستون خود روی آورده است. سپس، پس از یک شراکت غنی نه ساله، راه تیتوم و براون از هم جدا شد.

در ازای پل جورج و دو انتخاب دور اول (و دو معامله)، بوستون در تابستان براون را به فیلادلفیا 76رز داد. جدایی براون نشان دهنده دراماتیک ترین تغییر فهرست سلتیکس در سال های اخیر است. مطمئناً، سال قبل شاهد مهاجرت گسترده‌تری از نام‌ها بودیم، اما هیچ‌کدام از آنها مانند براون‌ها به تعریف دیدگاه و هویت بوستون کمک نکردند.

از طریق 9 بازی، این موضوع در هر دو انتهای زمین ثابت شده است. سلتیکس نحوه استفاده از قطعات تهاجمی خود و برجسته کردن درخشش دفاعی جورج را تغییر داده است – محصول غیبت براون (در خوب و بد) و ورود جورج (برای بهتر و بد).

بدون براون، بوستون سازنده‌ای ندارد که بتواند حجم زیادی از توپ را جذب کند، فراتر از تیتوم، که دارای نرخ استفاده بالای 36 درصدی (یک سوم لیگ، به ازای هر تمیز کردن شیشه) و میانگین 27.9 امتیاز، 8.0 پاس منجر به گل و 6.3 ریباند در هر بازی در این فصل است.

اما سلتیکس مسئولیت‌های تاتوم را با تحویل دادن توپ به او و درخواست از او برای هم زدن نوشیدنی بیشتر افزایش نداده است. درصد 27.2 درصد پونت او نسبت به سال های 2025-26 (28.3 درصد) و 2024-25 (28.8 درصد) کمتر است، در حالی که 20.0 شوت واقعی او به ازای هر 100 مالکیت (پیک، انزوا، پست آپ) نیز با دو سال قبل (19.0، 19.4 در هر داده) مطابقت دارد.

در عوض، آنها از اندازه، قدرت و روان بودن او برای برداشتن حرکات سودمند در داخل، شیرجه رفتن به لبه صفحه های خارج از توپ و حمله به دفاع های کج در حرکت استفاده می کنند. نرخ rimfire 33 درصدی او بالاترین میزان از سال 2022-23 است و دومین امتیاز بالاتر در دوران حرفه ای او است.

تاتوم این روزها از تماس لذت می برد و از هر مدافعی عبور می کند تا خطایی را تمام کند یا به تساوی بکشد. نرخ پرتاب آزاد 0.510 او رکورد قبلی 0.399 را از بین می برد. فقط لوکا دونچیچ (102) و جیانیس آنتتوکومپو (83) بیش از 80 ضربه آزاد او در این فصل زده اند.

او بزرگ، قوی و شجاع است. سلتیکس از این موضوع به نفع خود استفاده می کند.

بازی‌هایی مانند این، جزئیات مهم دیگری را در چگونگی دستیابی تیتوم به چنین استفاده عظیمی نشان می‌دهند: هم‌تیمی‌هایش بیشتر اوقات او را آماده می‌کنند. چهل و هفت درصد از تمام گل های او در زمین پاس گل داده شده است که بالاترین میزان او از سال 2022-23، شامل 53 درصد در لبه و 41 درصد از میان برد – همچنین بالاترین میزان او از سال 2022-23، به ازای هر پاک کردن شیشه.

بر خلاف هم‌عصران هم‌اندازه نگهبان، شروع‌کننده‌های اندازه بال اغلب به دلیل ترکیدن، دسته و تطبیق پذیری خود در مضیقه هستند. آن‌ها بزرگ‌تر و قوی‌تر هستند، بنابراین در مانور دادن از پنجره‌های باریک کندتر و کمتر مهارت دارند. و با این حال آنها هستند بزرگتر و قوی تر نسبت به همتایان کوچک خود، ویژگی هایی که نشان دهنده عملکرد خودشان است. سلتیکس تا آنجا که می تواند نتایج را برای کمک به کاهش کمبودها و در عین حال بهترین استفاده را از Tatum دریافت می کند.

با این حال، بسیاری از تکرارهای خلقت سنتی را نیز ثبت می کند. و هنگام فرماندهی حمله بوستون، به عنوان یک تسهیل کننده تماشایی به نظر می رسید. میزان پاس گل او 40.5 درصد، بالاترین رکورد قبلی دوران حرفه‌ای او یعنی 26.5 درصد است.

16.7 پاس گل او به ازای هر 100 پاس گل نیز بالاترین میزان در دوران فوتبالی اوست و از 15.8 او در فصل 2024-25 بالاتر است. زمانی که او در فصل گذشته بازگشت، به عنوان یک توزیع کننده بسیار دقیق و دقیق عمل می کرد و اگر حریفان تعداد زیادی اندام را به مدار او می فرستادند، به طور قابل اعتمادی تشریح می کرد. این در سال جاری نیز ادامه یافت.

بیشتر از همه، او الگوهای بازی خود را تغییر داد. در حالی که او معمولاً در پاس‌های ضربه‌ای به شوت‌زنان در مقابل کمک در هنگام از دست دادن یا ضربه‌های برق آسا اشتباه می‌کند – تا حدی به این دلیل که با مراکز زیادی در زیر لبه بازی کرده و/یا روی زمین پخش شده است – او در این فصل بیشتر مطالعه‌های داخلی را در اولویت قرار داده است و میانگین 5.2 پاس گل به ازای هر 100 مالکیت (درصد 99) را دارد.

این رکورد سال گذشته یعنی 3.0 را در هم می شکند، که در سال 2024-25 از رکورد 2.2 در آن زمان او فراتر رفته بود. نرخ رینگ بوستون با حضور او در زمین در این فصل 9.3 درصد بیشتر است (به ازای هر تمیز کردن شیشه) که نتیجه سبک داخلی گرا و ترجیح او به عنوان پاسور است.

او چه در کنار Neemias Queta یا Mitchell Robinson بازی کند، او از آکروبات های 84 اینچی خود برای ایجاد ضربات آسان به عنوان آغازگر اصلی سلتیکس استفاده می کند. قد خودش به او اجازه می دهد تا توجه اضافی را در بالا نادیده بگیرد، و او به طور فزاینده ای با چشمانش مدافعان کمکی را برای باز کردن پاس های داخل دست می دهد، به خصوص زمانی که جورج یا سم هاوسر -تحسین برانگیزترین شوتزنان خارج از توپ بوستون- در گوشه ضعیف مستقر می شوند.

در مجموع، گرفتن موقعیت‌های جدید تاتوم از توپ برای بازی او مثبت است. اما فوکوس دویدن به سمت پایین زمین و شروع لمس در داخل قوس تا حدودی مشخصات سکته مغزی او را مخدوش کرده است. طبق گفته Cleaning the Glass، 19٪ از گل های زمینی او تلاش های میان برد بلند (14 فوت تا خط 3 امتیازی) و 35٪ از گل های زمینی او تحت عنوان دامنه وسیع تر (بیش از 4 فوت تا خط 3 امتیاز) قرار دارند. اولی بالاترین میزان آن از سال 19-2018 و دومی بالاترین میزان آن از سال 2020-21 است.

البته تعداد انگشت شماری از گلزنان حجیم وجود دارند که در منطقه میانی پیشرفت می کنند. تیتوم در میان آنها نیست. او 39 درصد از میانه‌برد شوت می‌کند و در دهه حضورش در NBA فقط یک بار 40 درصد را تحت تأثیر قرار داده است.

به طور معمول، او توپ را در تیرک یا در مقابل یک سوئیچ می گیرد و شانس را با یک 2-بالای سخت، ریباند یا فایداوی از دست می دهد. او 51.5 درصد از قوس کمان شلیک کرد، که بدترین امتیاز او از سال 2020-21، زمانی که او 52.4 درصد شلیک کرد – کشش کوتاه شده در سال گذشته، بدون استثنا.

افزایش نگاه ها به اطراف رینگ و از میان رده باعث شده است که تیراندازی 3 امتیازی تاتوم به 30 درصد کاهش یابد، که پایین ترین امتیاز او از سال 19-2018 است. و او تاکنون به شدت کم خون بوده است و 28.6 درصد تیراندازی کرده است. این باید با افزایش نمونه قوی‌تر شود، و 51.5٪ در 2s آنقدر انحراف از سال‌های اخیر نیست که هر انگیزه دوربردی، وقتی با بازی ناپسند برتر او همراه شود، به او اجازه دهد تا به 60٪ تیراندازی واقعی که از 2022-23 تا 2024-25 بسیار قابل احترام است نزدیک شود یا از آن فراتر رود.

اگر تیتوم ناگهان تبدیل به یک تیرانداز خارجی در سطح Thompson Twins نشده است، تغییرات در استفاده او و افزایش بازی پاس‌ها باید زمینه را برای بهترین کمپین تهاجمی دوران حرفه‌ای او فراهم کند. و او تنها بال سلتیکس نیست که مسیر تهاجمی جدیدی را در پیش گرفته است.

بوستون می‌داند که به نقش مهم جورج در حمله نیاز دارد، اما نمی‌تواند فقط کفش‌های قهوه‌ای را در دست بگیرد و به او بگوید که در آن‌ها جا بیفتد. او به هیچ وجه به خالق شوت یا راننده انفجاری براون نزدیک نیست، اما نکات مثبتی مانند اندازه، یک بازی همه کاره خارج از توپ و بازی پاس دادن دارد.

بنابراین سرمربی جو مازولا دائما جورج را در موقعیت‌های مختلف می‌چرخاند تا بر مالکیت او تاثیر بگذارد، بدون اینکه توپ را زیاد کند – و بازگشت‌های اولیه عالی هستند. او میانگین 19.6 امتیاز (58 درصد شوتزنی واقعی)، 5.5 ریباند، 4.5 پاس منجر به گل و 2.4 توپ ربایی را در حالی که 41.3 درصد از آن سوی قوس شوت می کند، به دست آورده است.

علیرغم اینکه 75 درصد از گل های زمینی خود را از طریق پاس گل به ثمر رسانده است، او 27.6 درصد میزان استفاده را به ثبت رساند که بالاترین میزان از سال 2022-23 تا کنون است، و میانگین 9.1 گل از میدان واقعی در هر 100، کمترین میزان او در پایگاه داده آمار از سال 14-2013 است. بر اساس گزارش NBA.com، زمان مالکیت توپ او نیز کمترین زمان او از فصل 18-2017 است. بوستون مانند تیتوم، با تکیه بر ترکیبی از غربالگری نخبگان، تصمیم‌گیری و فاصله‌گذاری پیرامون آن‌ها، جورج را در زمینه‌ای مطلوب فراهم می‌کند.

جورج با بالا رفتن سن، روحیه رانندگی خود را از دست داده است. این افت بدنی باعث شده است که او با بسیاری از پرش‌های چالش‌برانگیز میان‌رده بر روی مدافعانی که دیگر نمی‌تواند مخفیانه به آن‌ها بپردازد یا روی لبه حک کند، مبارزه کند. سلتیکس این را به عنوان پایه حمله خود نمی‌خواهد، بنابراین حرکات زیادی را انجام می‌دهند که برای جورج مزیت ایجاد می‌کند، چه صفحه‌های خارج از توپ برای کمک به فشار دادن به او، مجبور کردن مدافعان کوچک‌تر به سمت او، یا اجازه گرفتن توپ در حین حرکت برای کاهش بار خلقتش.

درصد 3 امتیازی 0.508 او بالاترین امتیاز حرفه ای است و او در هر 100 مالکیت 13.0 امتیاز 3 امتیازی به ثبت می رساند. آنها همچنین از او به عنوان یک چکر استفاده می کنند و بیش از هر تیم دیگری در دوران حرفه ای او رول می کنند. به گفته databallr، 3.7 کامل کردن تلاش او برای شوت واقعی (برش، برگرداندن، layup) در هر 100 یک رکورد حرفه ای است. موارد مرتبط: 21 درصد تیراندازی در رینگ بالاترین میزان او از سال 2022-23 است. حمله بوستون به جورج کمک می کند تا مشخصات شوت خود را بهینه کند و او کمترین پرش های میان برد (31 درصد) خود را از سال 2011-2012 انجام داده است.

برقراری مجدد جورج و تیتوم به عنوان نیروهای درون – و تکیه گاه بازی سازی تیتوم – به نظر تلاشی عمدی برای جایگزینی نیروی براون است. درصد تیراندازی 30.2 درصدی سلتیکس بالاترین میزان آنها از فصل 2021-22 است و در رده شانزدهم لیگ قرار دارد که بالاترین امتیاز آنها از فصل 2019-2020 است. این امتیاز 30.2 درصدی بالاتر از هر چیزی است که آنها با براون در سه سال اخیر حضورش در بوستون در زمین پست کرده اند، که برای پایین انداختن براون نیست، بلکه برای برجسته کردن رویکرد تهاجمی اصلاح شده سلتیکس است.

*صدای بیلی بین* بوستون به دنبال بازسازی براون در مجموع است.

Tatum حجم کار بیشتری دارد و بیشتر اوقات رینگ را در خانه صدا می کند. جورج خالق ثانویه است، هرچند کمتر از براون. از آنجایی که نقش تهاجمی تاتوم برای پر کردن جای براون گسترش یافته است، سلتیکس کمتر از او در دفاع می‌خواهد و از جورج می‌خواهد تا این خلأ را پر کند. و بخشی از فضای خالی که براون پشت سر گذاشت.

او وظایف قبلی براون در نقطه حمله را بر عهده می گیرد و در عین حال به عنوان یک پرسه زن بدون توپ که می تواند از بزرگان (تکلیفات تاتوم) محافظت کند، زمانی که کوئتا برای گشت زنی در رنگ از یک غیر تیرانداز نادیده می گیرد، دو برابر می شود. او سومین در NBA در ریباند (5.3) و پنجم در توپ ربایی (2.4) است و دارای STOP٪ 4.7 (ربات، بلاک های بازیابی شده و خطاهای انجام شده در هر 100 خطا) است.

همانطور که بوستون هیولا بودن تیتوم در حمله را برجسته می کند، در دفاع نیز همین کار را با جورج انجام می دهد. ترکیب اندازه، ناوبری صفحه نمایش، غرایز و تخریب خارج از توپ او را در موقعیت دفاعی نادری قرار می دهد. بزرگ و متحرک است. سلتیکس از این موضوع به نفع خود استفاده می کند.

علیرغم شروع 7-2، با بازیکنان پیشرو آنها به طور کلی در حال شکوفایی، هنوز چیزهای زیادی برای مرتب کردن و حرکت برای سلتیکس با ادامه فصل وجود دارد. در حالی که من نسبت به تمام دوران تصدی سیکسرز و عملکرد جورج قبل از محرومیت 2025-2026 خوش‌بین‌تر بودم، اما غیرقابل انکار است که او در سال گذشته پس از بازگشت از 25 بازی تعلیق، بهتر بازی کرد.

خارج از فصل بهبودی مهلت مشابهی را ارائه داد. و نتایج او از یک بازی 38 امتیازی برای افتتاحیه سال چندان هم خوب نیست: 17.0 امتیاز در 53.6٪ تیراندازی واقعی (37.3٪ از 3) در هفت بازی گذشته. با بالا رفتن نبض یک فصل طولانی و تبدیل شدن به یک محیط خسته کننده پلی آف، او در هر دو طرف چگونه عمل خواهد کرد؟

به همان اندازه که تیتوم در هجوم عالی و به همان اندازه که جورج در دفاع باورنکردنی بوده است، من هنوز معتقدم که برای اینکه بوستون بتواند در فصل بعد بازی عمیقی داشته باشد، به سوپراستار اصلی خود در دفاع نیاز بیشتری دارد. حفاظت از رینگ، فعالیت کلی و ریباندهای او در این پایان در بدترین سطوح دوران حرفه‌ای است، که آخرین آن‌ها به بیست و چهارمین درصد ریباند دفاعی بوستون می‌رسد (او هرگز بدتر از یازدهم در دوران مازولا نشده است).

شاید این تصمیمی آگاهانه از سوی او و کادر فنی با توجه به دامنه هجومی پربارش باشد. اما در حالت ایده آل او توانایی بیشتری دارد. آیا او آن را در نقطه ای برمی دارد؟ می توانید؟ جای سوال زیاد است، به خصوص از آنجایی که فکر نمی‌کنم این تنظیمات تهاجمی آن انحراف را داشته باشد که به طور موثر آن را کاهش دهد.

و به همان اندازه که حمله سلتیکس منسجم و زیرکانه است، مطمئن نیستم که به پلی آف ترجمه شود. آن‌ها در محیط با صفحه‌های محو اولیه، صفحه‌های پشتی و صفحه‌های درگ که در فصل معمولی دفاع‌ها را به خود جذب می‌کنند، برنده می‌شوند – همه جزئیاتی که تیتوم و جورج به موفقیت اولیه دست یافته‌اند.

وقتی خطرات در فصل بعد مطرح می شود، مقابله با مزیت های شماتیک آسان تر از مقابله با مزایای استعدادها است. سلتیکس 26-2025 و 27-2026 معمولاً به خاطر اولی برنده می شود، نه دومی. تیم میزبان آنها هر دو مولفه را برای برتری ترکیب کرد. این تکرار فاقد فراوانی حمل توپ و بازی مرکزی انعطاف‌پذیری است که تیم‌های 24-2023 و 2024-25 از آن لذت بردند.

همچنین ممکن است قهرمانی بزرگ‌ترین هدف بوستون نباشد، یا از نظر داخلی سازمان، امسال قابل قبول باشد. ساختن تیمی که نتواند این کار را در دوران اوج ستاره NBA انجام دهد ممکن است مستلزم انتقاد باشد، اما این بحثی جداگانه است.

این اولین سالی است که تاتوم از آشیل پاره شده برمی گردد. جورج، در حالی که هنوز خیلی خوب است، 36 سال دارد و دیگر بازیکن آل استار نیست. قرارداد پر سود او تابستان آینده به پایان می رسد. دریک وایت، اگرچه یکی از ستون های رونق بوستون در نیم دهه گذشته بود، اما 32 ساله است و به طور بالقوه روند نزولی دارد.

شاید سلتیکس راضی باشد که ببیند این گروه تحت رهبری تاتوم می‌تواند چه کارهایی را انجام دهد، قبل از اینکه قرارداد منقضی جورج را به پایان برسانند و تعداد زیادی از انتخاب‌های دور اول خود را به یک ارتقای بهتر و جوان‌تر در خارج از فصل انجام دهند. شاید آنها به انباشتن بردها ادامه می دهند و احساس می کنند مجبورند در ضرب الاجل این فصل سروصدا کنند.

صرف نظر از این، این تیم خوب است، اما با سال‌های گذشته متفاوت است و هنوز توسط تاتوم هدایت می‌شود — که برای اولین بار در دوران حرفه‌ای خود توسط یک دونده جدید کناری قرار می‌گیرد.

تمام آمار قبل از بازی های انجام شده در 8 نوامبر دقیق است.