واقعا چه قرعه کشی “دیوانه ای” در مسابقات مقدماتی وگاس ارزش داشت

یدک کشی از یک ماشین دیگر در مسابقات مقدماتی فرمول یک در لاس وگاس کاملاً حیاتی بود، بدون اینکه هیچ چیز نشان دهد که یک برد چقدر می تواند شبیه بهترین دور کیمی آنتونلی باشد.
اگرچه آنتونلی به دلیل جریمه گرید، عملاً از پوزیشن قطب شروع نخواهد شد، اما با وجود داشتن “احساس صفر با ماشین” در مسابقات مقدماتی سریع ترین بود و بیشتر دور پایانی خود را در Q3 بسیار نزدیک تر از آنچه به مسابقه بولز آروید لیندبلاد پیش بینی می شد سپری کرد.
با این حال، اثر درگ آنقدر قدرتمند بود که آنتونلی در مجموع سود زیادی برد، دور را در عرض دو ثانیه از لیندبلاد شروع کرد، تنها 0.6 ثانیه عقبتر از او به پایان رسید و در طولانیترین مسیرهای مستقیم لغزشی خیرهکننده داشت.
این که او از این امتیاز استفاده کرد واضح بود، و آنتونلی سریعاً به آن اعتراف کرد: “فکر میکردم اشتباه کردهام، اما تساوی در اینجا آنقدر بزرگ است که توانستم فقط از آن برنده شوم.”
با این حال، دیدن میزان کاملی که او از چیزی که آندره آ استلا، مدیر تیم مک لارن، یک “مورد واقعاً شدید” از لغزش استریمینگ نامید، قابل توجه بود.
تفاوت بین بکسل کردن و بدون بکسل کردن بسیار زیاد بود، بین 0.5 تا 1.0 ثانیه بسته به اینکه دورهای چه کسی را مقایسه می کردید. اسکار پیاستری حتی گفت که “اگر این موضوع را درست درک نکنی، حتی ممکن است با هم قرار ملاقات ندهی.”
ورشتاپن و راسل در بهترین دورهای مربوطه خود در Q3 کمی بیش از سه ثانیه جلوتر از اتومبیل ها یدک می کشند، در حالی که لاندو نوریس یدک کشی خوبی از دویدن تا دو ثانیه از هم تیمی Piastre در سریع ترین زمان خود داشت.
اما هیچ یک از آنها به آنتونلی نزدیک نشدند. آنتونلی در حالی که از طریق دور به لیندبلاد نزدیک شد، با برتری قوی در تساوی و سرعت خط مستقیم در هر چهار مسیر مستقیم به پایان رسید.
این مکانی بود که اگر عقل سلیمی برای خروج از یک نبرد کثیف چند ماشینی برای موقعیت پیست آوانت خود نداشت، نبود.
آنتونلی را در یک مسابقه با زمان قرار داد تا دور آخر خود را قبل از اتمام تایمر برای جلسه شروع کند و به این معنی بود که آمادگی تایرهای او به خطر افتاده بود، اما به نحوی که آنتونلی در نظر نداشت برای او نتیجه زیادی داشت. او فعال بود، کنترل وضعیت خود را به دست گرفت و به وضوح در نحوه پاداش دادن به او ثروتی داشت.
با توجه به اینکه هر 9 اتومبیل در آخرین دورهای خود برای Q3 دورهای خود را در فاصله 17 ثانیه از یکدیگر شروع می کنند و آنتونلی آخرین خط است – در استریپ آنتونلی چهار اتومبیل در حدود شش ثانیه داشت و هر اتومبیل اضافی در خط علاوه بر لغزش پایه لیندبلاد، کمی مزیت کشش بیشتری را اضافه می کرد.
پیر گاسلی که یکی از رانندگان جلوتر از آنتونلی بود، گفت: “تساوی دیوانه کننده بود.”
“اگر به آخرین بخش آنتونلی نگاه کنید، خواهید فهمید که چقدر قدرتمند است. من هرگز، هرگز چنین چیزی را در ماشین احساس نکرده ام.”
جای تعجب نیست که آنتونلی در هر مسیر مستقیم با افزایش کلی 0.9-1.4 ثانیه سریعترین سرعت را داشت، اما در هر گوشه به طور همزمان کندترین سرعت را داشت، زودتر توقف میکرد و با حداقل سرعت چند کیلومتر در ساعت میدوید، یعنی از دست دادن کلی در حدود 0.6-1.0 ثانیه در هوای کثیف.

به نظر می رسد که او بیش از نیم ثانیه از نوار استریپ به تنهایی در مقایسه با سه تای دیگر در نمودار بالا پیشرفت کرده است، سپس بین 0.2 تا 0.5 ثانیه از پیچ 16 به خط پایان رسید (مک لارن نوریس در اینجا به خصوص در مسیر مستقیم کند بود و در آنتونلی 20 کیلومتر در ساعت پایین آمد).
مزیت حداکثر سرعت محض آن با کاهش اندکی اثر همراه شد زیرا موتورهای همه شروع به عجله کردند و حتی با دریچه گاز کم کردند.
به همین دلیل آنتونلی گفت که سریعترین مرحله مقدماتی «فقط به لطف بخش نهایی» بود – که 0.480 ثانیه سریعتر از بهترین هم تیمی جورج راسل و 0.908 ثانیه از سریعترین بخش سه مکس ورشتاپن بود.
این بیش از شش دهمی که آنتونلی به ورشتاپن و لاندو نوریس از دست داد در دو بخش اول جبران کرد، جایی که ردبول و مک لارن نیز سریعتر از مرسدس بودند.

ورشتاپن میگوید که «دیوانهکننده است که در مسیرهای مستقیم چقدر به دست میآورید» و «دوران اول من در Q3 تقریباً به همان اندازه خوب بود» – او نمیتوانست با آنتونلی که با یدککشی کمک میکرد برابری کند. و در حالی که آنتونلی کار خوبی برای کاهش تأثیر منفی دویدن در هوای کثیف از گوشه ها انجام داده است، این چیدمان تقریباً به همان اندازه که در طول سال می تواند با آن دوست باشد، است.
این به راحتی میتوانست یک جلسه مقدماتی باشد که در آن آنتونلی در صورت بازی معمولی، تنها چهارمین سریعترین بازی بود. در عوض، همانطور که او میگفت، «این فقط یکی از آن لحظاتی بود که فکر میکردید دچار مشکل شدهاید، اما در واقع نتیجه میدهد».



