چگونه فرناندو آلونسو استون مارتین را در زیر باران اینترلاگوس به Q3 کشاند

شرایط مرطوب مهارت‌های راننده را برجسته می‌کند و فرناندو آلونسو با سوار شدن یک استون مارتین به Q3 برای اولین بار در سال 2026 بر این موضوع تأکید کرد.

تله متری دقیقاً نشان می دهد که این بازیکن اسپانیایی دقیقاً کجا زمان را روی اتومبیل هایی که روی کاغذ بسیار سریع تر بودند، می گذراند و چرا اولین دور میانی او در Q2 به خودی خود کافی بود.

چگونه تجربه بر یک ماشین در شرایط مرطوب اینترلاگوس پیروز شد

شرایط خائنانه در شروع Q1 به رانندگانی مانند آلونسو این فرصت را داد تا خودروهای کندتر خود را بالاتر از سطح جدول بکشند.

استون مارتین فصلی برای فراموشی دارد و پس از آخر هفته فاجعه بار در مکزیک، نتایج بهتر بیش از حد لازم بود.

این کهنه کار جلو آمد و نشان داد که چرا هنوز در فرمول 1 است و با کنار گذاشتن عملکرد خودرو چه چیزهایی می توان به دست آورد. او با یک حرکت درخشان در Q2، استون مارتین را برای اولین بار در سال 2026 به Q3 هدایت کرد.

چیزی که فرناندو را در Q2 متمایز کرد این بود که او تقریباً اولین راننده ای بود که با لاستیک های متوسط به پیست رفت و به او زمان بیشتری برای دستیابی به حداکثر چسبندگی و قرار دادن یک دور رقابتی در هیئت مدیره داد.

آلونسو پس از اولین دور پروازی خود در میدان هوای مرطوب، به P3 در جدول زمانی صعود کرد که فقط 0.05 ثانیه از معیار راسل فاصله داشت. در این مرحله هنوز سه دقیقه و نیم تا پایان Q2 باقی مانده بود که زمان زیادی برای تعویض لاستیک برای رقبا باقی مانده بود، اما آلونسو همچنان در ده تیم برتر باقی مانده بود.

یک مقایسه جالب دور میانی اولیه فرناندو با سریع ترین زمان راسل در آن نقطه روی لاستیک های خیس است.

اگرچه این بازیکن اسپانیایی در واقع در سه پیچ اول سریعتر بود، اما کمبود آشکار در سرعت خط مستقیم به این معنی بود که او در نزدیکی پیچ 6 شش دهم ثانیه عقب بود. اما پس از آن ذهن مسابقه آلونسو و چسبندگی برتر تایر میانی برجسته شد.

در آهسته ترین بخش دور، از پیچ 6 تا پیچ 10، آلونسو 1.2 ثانیه بسیار بزرگ را پشت سر گذاشت و کسری را به برتری شش دهمی تبدیل کرد. تفاوت سرعت در پیچ 6 و پیچ 9 به ویژه قابل توجه است.

بعداً، فاصله بین دو دور تقریباً به هیچ‌وجه کاهش یافت، به کمک سرعت عظیم W17 در خط مستقیم و بالارفتن بیشتر آلونسو در پیچ 14، جایی که او به پایداری ماشین اعتماد نداشت.

حتی با اولین دور میانی، این بازیکن اسپانیایی می‌توانست به Q3 برسد – که تطبیق سریع و شگفت‌انگیز خود را با سطوح تغییر سطوح چسبندگی نشان می‌دهد – اما او همچنان به پیشروی و بهبود زمان خود ادامه می‌دهد.

در دور بعدی او، خروج او از پیچ 3 به طور قابل توجهی تندتر بود که به سرعت بهتر در مسیر مستقیم به پیچ 4 تبدیل شد.

تنها در دو بخش اول، او 9 دهم بیشتر از تلاش‌های قبلی خود به دست آورد. تنها چیزی که او را از حمل آن شتاب در بقیه دور دور نگه داشت، یک اشتباه در پیچ 12 بود.

با این حال، همانطور که گفته شد، فرناندو قبلاً در اولین دوره خود به اندازه کافی تلاش کرده بود تا در Q3 جایگاهی کسب کند.

جالب اینجاست که هنگام مقایسه دورهای راسل، نوریس و آنتونلی – که در نهایت سه نفر اول را محصور کردند – هیچ یک از آنها نتوانستند به اندازه آلونسو در دورهای میانی اولیه خود تفاوت ایجاد کنند، علیرغم اینکه اولین اتومبیلی بودند که پیست را پاک کردند.

در طول جلسه مقدماتی، لیام لاوسون تنها راننده خارج از یک تیم درجه یک بود که زمان سریع‌تری را در بخش 2 نسبت به آلونسو ثبت کرد (فقط 0.026 ثانیه). بخش 2 تنها بخش مدار بدون مسیرهای مستقیم طولانی است و نشان می دهد که فرناندو چقدر برتر از بقیه میدان بوده است.

در نهایت، آلونسو مسابقه را از P8 آغاز خواهد کرد و سه راننده جلوتر از او بودند که به چهار تیم برتر تعلق نداشتند. شرایط پیست به احتمال زیاد به نفع او خواهد بود و فرصتی بهتر از حد معمول به او ارائه می دهد، اگرچه یک علامت سوال اصلی باقی می ماند.

استون مارتین به طور جدی در بالاترین سرعت خط مستقیم عقب است، و این که چقدر توانایی فرناندو را برای دفاع از موقعیت خود – یا فشار به جلو – محدود می کند، باید دید.

در ادامه بخوانید: جدول F1 برزیل 2026: شبکه کامل در اینترلاگوس با ضربات پنالتی