کیمی آنتونلی مزیت بزرگ مرسدس را در حالی که رقبا در برزیل درگیر مبارزه میکنند، فاش میکند

کیمی آنتونلی در FP2 برزیل با یک ربع ثانیه لاندو نوریس و مکس ورشتاپن را شکست داد و تقریباً نیم ثانیه از بهترین فراری پیشی گرفت.
دادههای تلهمتری توضیح میدهند که قهرمان تازه تاجگذاری شده جهان در کجا تفاوت ایجاد کرده است و آیا هر یک از رقبای او میتوانند برچسب “مورد علاقه” را از او بگیرند یا خیر.
چرا کیمی مزیت بزرگتری نسبت به جدول زمانی دارد
پیست افسانهای اینترلاگوس در سائوپائولو بهخاطر ماشینهای چالشبرانگیز در رشتههای مختلف – به ویژه سرعت ترمینال، با توجه به منطقه عظیم تمام دریچه گاز که از پیچ 12 تا خط شروع پایان امتداد دارد، مشهور است.
با چنین کشش مستقیم و کافی برای استقرار، ورودی به پیچ 1 به عنوان نقطه اصلی سبقتگیری عمل میکند، مشروط بر اینکه راننده بتواند از طریق بخش میانی آهسته و پرپیچ و خم در فاصلهای قابل توجه باقی بماند.
به طور طبیعی، انتظار دارید مرسدس بنز در آخر هفته به عنوان محبوب ترین ها وارد شود، زیرا هیچ کس در شبکه نمی تواند با پکیج مرسدس W17 برابری کند. این فرض کاملاً درست است، اما تله متری عمق واقعی مزیت آنها را آشکار می کند.
نمودار زیر سریعترین زمانهای تک دور سه راننده برتر FP2 را مقایسه میکند: آنتونلی، نوریس و ورشتاپن.
با تمرکز روی مسیرهای دلتا، هر سه راننده به طور قابل توجهی به طور مساوی در بخش باز حرکت کردند، که شامل فرود گسترده به پیچ 4 بود. اولین نشانه از کسری مک لارن در نیمه راه در بخش دوم ظاهر شد.
مقایسه سرعت بین آنتونلی، نوریس و ورشتاپن در FP2
به طور خاص، تیم پاپایا سعی کرد از طریق افزایش برداشت انرژی بین پیچهای 5 و 6، و همچنین پیچهای 7 و 8، در مصرف برق صرفهجویی کند.
این تاکتیک کار می کند، اما از طریق مجتمع پیچ های 8-9 – جایی که آنها نیز درو می کنند – سرعت چرخش آنها نسبت به حریف کاهش می یابد. در این مرحله، فاصله نوریس با آنتونلی بیش از دو دهم ثانیه بود و تقریباً تا پایان پرچم شطرنجی ثابت باقی ماند.
ردبول، برعکس، استراتژی متفاوتی را اعمال می کند. آنها سعی می کنند رقابت را دقیقاً از طریق بخش دوم حفظ کنند. خط دلتای ورشتاپن تا پیچ 10 محکم آنتونلی را در آغوش میگیرد. با این حال، به نظر میرسد باتری آنها دقیقاً در همین نقطه تمام میشود و باعث میشود که فاصله بین کیمی برای بقیه دور بهطور پیوسته افزایش یابد.

مقایسه سرعت بین آنتونلی، نوریس و ورشتاپن در FP2
به طور خلاصه، هیچ یک از تیم های رقیب علیرغم استفاده از رویکردهای تاکتیکی متضاد، نتوانسته اند با مرسدس مقابله کنند. صدای غرغر و راندمان الکتریکی ذاتی پیشرانه W17 همچنان عالی است و طرح مدار برزیلی این قدرت را آشکار می کند. چیزی که برای تماشای FP3 و مقدماتی جالب خواهد بود این است که آیا تیم ها پروفایل های استقرار خود را برای باز کردن پتانسیل زمان دور بهتر تنظیم می کنند یا خیر.
در فراری چه خبر است؟
در حالی که نوریس و ورشتاپن حدود یک ربع ثانیه از کیمی عقب افتادند، فراری بعدازظهر جمعه کاملاً آرامی را در مسیرهای مقدماتی کم سوخت تحمل کرد – با همیلتون به عنوان فراری سریعتر، البته تقریباً نیم ثانیه از سرعت.
چیزی که واقعاً باید هواداران اسکودریا را نگران کند این است که کسری قدرت در اینجا حتی شدیدتر به نظر می رسد.
تمرکز یک بار دیگر بر روی دلتای تله متری بین همیلتون و آنتونلی: فراری مانند ردبول در تلاش است تا از طریق بخش میانی کند رقابتی باقی بماند.
با این حال، هنگامی که ذخایر باتری آنها پس از پیچ 10 تخلیه شد، اتلاف زمان در پایان دور به شدت افزایش یافت. در حالی که مک لارن و ردبول توانستند خونریزی را در نیمه راه پایانی متوقف کنند، فراری به سادگی زمان را به طور مداوم از دست داد.

مقایسه سرعت بین آنتونلی و همیلتون در FP2
به نظر می رسد که استراتژی استقرار اولیه فراری بهینه نبوده است. او SF-26 در پیچ های کم سرعت برتر است، اما فراری از این مزیت به طور موثر استفاده نمی کند. به جای تلاش برای مبارزه در هر گوشه آهسته، یک استراتژی برداشت تهاجمی تر در بخش 2 می تواند منجر به حداکثر سرعت بهتر در بخش نهایی شود که شبیه رویکرد مک لارن است.
البته، متغیر ناشناخته توزیع حالتهای موتور بین تیمها باقی میماند، به این معنی که این تصویر مسابقه تقریباً به طور قطع در هنگام ورود به مرحله مقدماتی تغییر خواهد کرد.
تحلیل سرعت بلند مدت
جدای از سرعت دور، تیمها بیشتر FP2 را به جمعآوری شبیهسازیهای مسابقه اختصاص دادند و پیشنمایش گرندپری یکشنبه را ارائه کردند.
بار دیگر مرسدس بنچمارک تعیین کرده است.
آنتونلی بهطور متوسط سریعترین کار را به پایان رساند. علیرغم اینکه در ترکیب نرم سوار شد، او 8 دور را طی کرد و میانگین زمان دور 1:15.331 را به دست آورد، اگرچه اختلاف نسبت به رقبای او بسیار کمتر از دورههای کمسوخت بود.
ورشتاپن با لاستیک متوسط بسیار راحت به نظر میرسید و تقریباً 0.15 ثانیه در هر دور کندتر از جوان ایتالیایی میدوید، در حالی که نوریس به عنوان تنها رهبر در رتبهبندی تایرهای سخت ظاهر شد و میانگین بلندمدتی تقریباً مشابه راننده ردبول داشت.

مقایسه بلند مدت – FP2
دیدن میدان بسیار فشرده هنگام دویدن سه ترکیب کاملاً متفاوت تایر، بسیار خوب است.
ارقام حاکی از آن است که ما در روز یکشنبه با یک نبرد تاکتیکی جذاب روبرو هستیم، با چندین تیم دریچه ای واقع بینانه برای به چالش کشیدن پیروزی.
در ادامه بخوانید: با ادامه مشکلات ردبول در برزیل، مکس ورشتاپن با طغیان خشمگین “غیر قابل قبول” مواجه شد.




