یک گرندپری هیجان انگیز برزیل در شرایط مختلط فرصت های زیادی را برای رانندگان فرمول یک برای نمایش قهرمانی فراهم کرد.
اما چه کسی به دلایل درست و به دلایل نادرست برجسته شد؟
در اینجا نحوه انباشته شدن میدان در فرمت جدید رتبه بندی راننده F1 اد استراو آمده است.
طبق معمول می توانید سوالات خود را در مورد رتبه اد با نظر دادن بپرسید این پست در باشگاه اعضای مسابقه – و سعی کنید لیست ردیف های GP برزیل خود را با لیست ما تهیه کنید ابزار بصری مفید!
سرعت و سبقت تند ورشتاپن در مراحل اولیه آنقدر قوی بود که آندره آ استلا، رئیس تیم مک لارن، او را یک “تهدید مادی” برای برنده مسابقه آینده لاندو نوریس توصیف کرد.
از آنجایی که ورشتاپن مسئول شروع در ردیف عقب نبود، عبور از زمین بسیار تمیز – حتی اگر نیاز به کمک هم تیمی اش ایسک هاجار داشت – برای دوم شدن، عملکرد قابل توجه دیگری بود که اینترلاگوس به مجموعه خود اضافه کرد.
و با توجه به کاهش سرعت خودرو پس از اولین توقف در پیت، که به گفته او ممکن است آسیب ببیند، واضح است که وقتی او دوم شد، به همان خوبی بود. از این نظر، این یک ماموریت بسیار دشوار بود که به انجام رسید – و کار به طور موثر از نیم فاصله انجام شد.
نوریس و لاوسون سرعت فوق العاده را با عملکرد خوب در مقدماتی و مسابقه ترکیب کردند و هر دو به ترتیب در جلو و هافبک کلاس های خود را “برنده” کردند.
نوریس کمی از چرخش کیمی آنتونلی کمک گرفت تا پیش بیفتد، اگرچه این فقط باعث افزایش سرعت داد، اما دوباره نشان داد که در خیس تکنیک، احساس و ظرافت برای رسیدن به سرعتی شبیه به ورشتاپن را دارد.
لاوسون هرگز نمی توانست جایگاه دوم اولیه خود را حفظ کند، اما او در خط میانی حکومت کرد و در نهایت پس از اینکه خط دفاعی او از راننده فراری گرفت، از چارلز لکلرک جلو افتاد. اگر از فرصتی برای کسب رتبه بالاتر استفاده می کرد، شاید به رتبه S نزدیک می شد.
در مورد هاجر، اگرچه او در کل به اندازه ورشتاپن درخشان نبود، اما نزدیک بود – و زمانی که در مسیر سریعترین بود، جادوهایی در مسابقه داشت.
این سطح یک کیسه مختلط است، اولین مورد از دو راننده ای است که آخر هفته های خوب و تمیزی را بدون دستیابی به هیچ چیز دیدنی سپری کردند.
همانطور که از آلونسو انتظار دارید، او عملکرد خوبی از استون مارتین داشت و بدشانس بود که به لطف Olli Biermann دچار آسیب بینی شد، در حالی که خروج اسکار پیاستری در Q2 به دلیل “ناهنجاری های ترمز” کاهش یافت و این واقعیت که سرعت مسابقه او بهتر از نتیجه بود.
در مورد هالکنبرگ، بیرمن و آلبون، همگی سطوح عملکردی داشتند که مطمئناً آنها را در ردیف A قرار می‌دادند، اما اشتباهات کوچک – پنالتی‌های هالکنبرگ و آلبون که برخی اقدامات کاهشی دارند، و ضربه بیرمن در پیچ 3 در دور اول، که به ضرر او از طرف آلونسو به قسمت عقب آسیب رساند و منجر به توقف بسیار شد – باعث شد ابتدا سرعت آنها را متوقف کند.
این گروه پنج نفره بسیار در وسط بسته است. همه از اشتباهات مهم اجتناب کردند، اما برای تعطیلات آخر هفته آنها محدودیت هایی وجود داشت.
بوتاس به خوبی واجد شرایط بود، اما یک مهره ضربدری این شانس را از او گرفت که نشان دهد در مسابقه چه کاری می تواند انجام دهد، در حالی که پرز آخر هفته خوبی را پشت سر گذاشت، اما به اندازه هم تیمی خود واجد شرایط نبود.
لیندبلاد لحظات خود را داشت اما عموماً در سطح لاوسون نبود و فرصت امتیازی را از دست داد در حالی که دو راننده آلپاین با یک خودروی محدود زین شده بودند – اگرچه کولاپینتو هنگام بارندگی سرعت چشم نوازی روی نرم افزارها نشان داد، البته با لاستیک های تازه تر از برخی دیگر.
به نظر می رسید که آنتونلی پس از مراحل اولیه برنده مسابقه باشد، اما رفتار عجیب مرسدس که به طور کامل توضیح داده نشد، باعث شد که مسابقه او به سرعت به یک ناامیدی تبدیل شود. چرخشی که به قیمت پیشروی او تمام شد، عاملی برای حضور او در این ردیف است، همانطور که به نظر نمی رسید با رفتار گیج کننده ماشین آنطور که می توانست برخورد کند.
لکلرک ارزش مکانی را دارد که با یک پاس خودروی توریستی جامد در لاوسون که هرگز نمی‌چسبید، اگر چه می‌توانید استدلال کنید که اگر این کار را نمی‌کرد، او هرگز جلوتر نبود.
در مورد استرول، مسابقه او کوتاه مدت بود و او در Q1 بدون اینکه به دنبال هم تیمی خود در مرحله بعدی مقدماتی باشد، از آن خارج شد.
اشکالات در این سطح فراوان است. کامارا با توجه به دعوت دیرهنگام او به هاس در سخت ترین شرایط مورد نفرین قرار گرفته است و سرعت چشمگیری از خود نشان داده است. با این حال، دو خروج مقدماتی و زمان‌های ناپایدار او در مسابقه را باید علیه او حساب کرد – اگرچه این وضعیت او را از سطح F نجات می‌دهد، با کمک کمی از این واقعیت که سرعت او روی لاستیک‌های نرم در مسابقه بسیار محترمانه برای Bearman بالا می‌رود.
راسل بدشانس بود که قطب پوزیشن را بدست نیاورد و با اصطکاک بهتر روی زمین سبز می‌توانست تهدیدی برای پیروزی باشد، اما اسپین پیت او مسئول پایین بودن آن است.
این یک داستان مشابه برای همیلتون است، که تصمیم گیج کننده او برای نادیده گرفتن پیت کال منجر به ورود و چرخش بسیار کند شد، در حالی که ساینز یکی دیگر از افرادی است که سرعت اولیه خوبی از خود نشان داد اما دو بار در مسابقات مقدماتی سقوط کرد و مسابقه سختی داشت.
تنها یک اشتباه، خروج از جونکائو و برخورد جزئی به سد در Q1، شانس بورتولتو را از بین برد.
اگرچه او در چاله ها بهبود یافت، اما آسیب به این معنی بود که او حذف شد و محکوم به شروع پایین نظم بود. این مایه شرمساری بود زیرا او سرعت یک نتیجه خوب را داشت، اما همانطور که خود بورتولتو بعد از مسابقه به من گفت: “من خیلی سریع بودم، اما در پایان روز مهم نیست زیرا شما از عقب شروع می کنید.”
