نوریس برنده می‌شود در حالی که مرسدس با یک مسابقه بی‌نظیر عنوان قهرمانی را به دست می‌آورد

لاندو نوریس از باران سیل آسا جان سالم به در برد و اولین برد مک لارن در سه ماه اخیر در گرندپری برزیل را به دست آورد، زیرا مرسدس با وجود اولین GP خود بدون سکوی سال، عنوان قهرمانی سازندگان فرمول یک را قطعی کرد.

نوریس تقریبا بلافاصله پس از اینکه مرسدس کیمی آنتونلی در پیچ 1 از کنار او عبور کرد، برتری مسابقه را از دست داد، پس از آن تیم ریسینگ بولز لیام لاوسون به سرعت نوریس را به رتبه سوم سقوط کرد.

نوریس به زودی برای دومین بار از لاوسون مبارزه کرد، اما آنتونلی در حالی که زمین منتظر لحظه مناسب برای تغییر از سطح متوسط به اسلیک بود، با سرعت در مسیر پیش رفت.

مک لارن و نوریس درست زمانی که او یک دور جلوتر از آنتونلی رفت و بسیاری از این فاصله را پر کرد، این تماس را دریافت کردند.

آنتونلی تلاش کرد تا لاستیک‌های نرم خود را روشن کند و در دور دوم خود در پیچ 1 به چرخش در آمد و به نوریس اجازه داد تا پیشتاز مسابقه شود.

لغزش آنتونلی در حالی ادامه یافت که ردبولز آیزاک هاجار و مکس ورشتاپن او را بیرون آوردند.

او گزارش داد که ماشینش خودش رانندگی می‌کند و به سختی می‌تواند به‌ویژه پیچ‌های چپ را دور بزند.

نوریس پس از آن خطری را تهدید نکرد و چنان سوراخ محکمی در جلو ایجاد کرد که حتی یک باران دیرهنگام و تغییر به میانی‌ها نیز چیزی برای کنترل او بر سرب نداشت.

این اولین پیروزی نوریس و مک لارن از زمان زاندفورت در اواخر آگوست بود.

سکو توسط ورشتاپن و هاجار تکمیل شد که اولی آنها از رتبه 21 شروع کرد و 10 مورد از این موقعیت ها را در چند دور اول به دست آورد.

جورج راسل در نهایت در ماه سپتامبر برای اولین بار از باکو آنتونلی را شکست داد، علیرغم چرخش در پیت لین پس از تغییر تایرهای متوسط به نرم.

او مقداری از زمان از دست رفته را با انجام تنها یک بازی در اسلیک جبران کرد، در حالی که اکثر رانندگان دیگر قبل از بازگشت به مسابقات متوسط به دو ست نیاز داشتند.

راسل سپس آنتونلی را پشت سر گذاشت، اگرچه او همچنین مشکلات تعادلی را در مرسدس خود گزارش کرد.

مکان های چهارم و پنجم برای مرسدس بنز برای کسب عنوان سازندگان – اولین آنها از سال 2021 – با سه مسابقه باقی مانده کافی بود زیرا فراری یک مسابقه دشوار را تحمل کرد.

مانند ورشتاپن، لوئیس همیلتون یک دور آغازین با روحیه داشت و از رده 20 به رده نهم رسید، اما در حالی که با بازیکنان میانی خود مبارزه می کرد، عقب افتاد و حتی توسط استون مارتین هوندا فرناندو آلونسو سبقت گرفت.

همیلتون اولین کسی بود که به اسلیک تغییر مکان داد و موقعیت‌های خود را در آنجا به دست آورد، اما زمان دور خود را درست قبل از اینکه مجبور شود در اواخر مسابقه دوباره وارد پیت‌های میانی شود، از دست داد.

پس از لاوسون و هم تیمی اش چارلز لکلرک در جایگاه نهم پرچم شطرنجی قرار گرفت.

اسکار پیاستری با 56.4 ثانیه پشت سر هم تیمی خود در مک لارن، نوریس، در رده ششم قرار گرفت.

نیکو هالکنبرگ امتیاز نهایی را برای آئودی در رده دهم گرفت، اگرچه او مجبور شد برای خروج از پیست در پیچ 1 در حالی که با آلپاین فرانکو کولاپینتو مبارزه می کرد، یک ضربه پنالتی 10 ثانیه ای را اجرا کند.

نتیجه مسابقه

1 لاندو نوریس (مک لارن)
2 مکس ورشتاپن (ردبول) +14.602 ثانیه
3 اسحاق هاجر (ردبول) +24.485 ثانیه
4 جورج راسل (مرسدس) +33.991 ثانیه
5 کیمی آنتونلی (مرسدس) +36.017 ثانیه
6 اسکار پیاستری (مک لارن) +56.475 ثانیه
7 چارلز لکلرک (فراری) + 1 متر 13.586 ثانیه
8 لیام لاوسون (راسینگ بولز) + 1 متر 15.402 ثانیه
9 لوئیس همیلتون (فراری) +1 دور
10. نیکو هالکنبرگ (آئودی) +1 دور
11 آروید لیندبلاد (راسینگ بولز) +1 دور
12 فرناندو آلونسو (استون مارتین) +1 دور
13 فرانکو کولاپینتو (آلپ) +1 دور
14 پیر گاسلی (آلپاین) +1 دور
15 الکس آلبان (ویلیامز) +1 دور
16 گابریل بورتولتتو (آئودی) +1 دور
17 اولی بیرمن (هاس) +1 دور
18 سرخیو پرز (کادیلاک) +2 دور
19 کارلوس ساینز (ویلیامز) +2 دور
20 رافا کامارا (هاس) +2 دور
DNF لنس استرول (استون مارتین)
DNF Valtteri Bottas (کادیلاک)