مقالات

چرا ویلیامز ساینز و آلبون را به راننده های آزمایشی تبدیل کرد؟


کارلوس ساینز و الکس آلبون، دو نفر از ویلیامز، شاید به بی‌صلاحیت‌ترین راننده‌های تست در جهان تبدیل شده‌اند، زیرا این تیم بخش‌هایی از آخرین آخر هفته‌های F1 این فصل را برای کمک به خودروی 2027 خود قربانی کرد.

از آنجایی که روایت ویلیامز تقریباً به طور کامل به پیشرفت در سال آینده تبدیل شد، ساینز و آلبون برنامه‌های بسیار متفاوتی را در تمرین جمعه برای سایر رانندگان اجرا کردند و بیشتر در مورد ارزش کار آزمایشی بیش از این که کاملاً آماده‌سازی برای یک آخر هفته مشخص بود صحبت کردند.

ساینز در پاسخ به سوال The Race که آیا این باعث شد او در این بخش از سال راننده آزمایشی شود، گفت: “من هستم. و به تیم گفتم اهمیتی نمی‌دهم که پانزدهم یا هفدهم شوم.

بیشتر به این بستگی دارد که من چقدر می‌توانم یاد بگیرم، آنها چقدر می‌توانند یاد بگیرند، تا خودم، تیم و ماشین را در مکان بهتری برای سال آینده قرار دهم.»

در حالی که مشکلات 2026 ویلیامز به خوبی مشخص شده است، مهم است که مسائل اساسی را درک کنیم – و واقعیتی که ویلیامز در حل آنها با آن مواجه شد – برای قدردانی از کاری که اکنون انجام می دهد تا Sainz و Albon را به رانندگان آزمایشی مایل و جلال تبدیل کند.

قوانین جدید و بهترین موتور روی گرید باید به ویلیامز کمک می کرد تا در سال 2025 روی دو سکوی ساینز بسازد، اما امیدها برای دستیابی به آن در سال 2026 خیلی زود کنار گذاشته شد.

این تنها تیمی بود که در ژانویه نتوانست ماشینی را برای بازی بارسلونا به ارمغان بیاورد و ماشینی که دیر به بحرین رسید نیز سنگین و کند بود. چرخش از آن زمان تاکنون از نظر عملکرد نسبی حداقل بوده است، بنابراین ویلیامز از نظر امتیاز و سرعت دور نهم از 11 تیم است و در هر دو معیار تنها از استون مارتین و کادیلاک جلوتر است و با ادامه فصل به هر دو نزدیک شده است (و در مورد استون مارتین عقب افتاده است).

اگرچه وزن خودرو از آن زمان کاهش یافته است، نقص عمیق تر مفهوم آیرودینامیک بالای آن است. استون مارتین مسیر مشابهی را در پیش گرفت و آن را با یک خودروی فصلی با مشخصات B رها کرد، ویلیامز تصمیم گرفت که هزینه زیادی داشته باشد.

به‌روزرسانی در باکو در سپتامبر، که خودرو را به حداکثر وزن رساند، تا حد زیادی یک سرمایه‌گذاری در سال 2027 بود، زیرا شاسی آن ادامه یافت و ویلیامز به گفته رئیس تیم، جیمز وولز، “قدرت زیادی از عملکرد خود را در تونل در خانه به جا گذاشت تا از از دست دادن یک منبع ارزشمند برای بازدهی کمتر در این فصل جلوگیری کند.

واقعیت “قبل از اینکه بهتر شود بدتر می شود” ماه ها پیش مورد استقبال قرار گرفت. ساینز در مسابقه خانگی خود در مادرید در ماه سپتامبر، زمانی که ویلیامز در حال آماده سازی آخرین ارتقای بزرگ خود برای کاهش وزن بود و امیدوار بود حداقل به امتیازات نزدیک شود، گفت: “این سال با آنچه می خواستیم باشیم، فاصله زیادی با آنچه که قول داده بودیم فاصله ندارد.

“بزرگترین امید ما این است که تمام تخم مرغ هایمان را برای سال آینده در سبد بگذاریم.”

عنصر متعارف این امر عدم پرداختن به توسعه فعلی خودرو در سال 2026 و انتقال تونل باد و تمرکز CFD به سال 2027 است. آنچه غیر متعارف است این است که چگونه ویلیامز بخشی از آخر هفته های جایزه بزرگ را به جلسات تست تبدیل می کند.

با توجه به اینکه سقف عملکرد خودرو به طور موثر مشخص و ثابت شده بود، ویلیامز به این نتیجه رسید که اهمیت کمتری برای بهینه سازی رویدادهای خاص دارد. این در مورد کار قبلی نیز صادق است – آلبون گفت که «حتی کارهای شبیه‌سازی که در کارخانه انجام می‌دهیم، تقریباً هیچ زمانی را برای خودروی امسال صرف نمی‌کنیم و تمام وقت خود را صرف خودروی سال آینده می‌کنیم» – اما سپس در آزمایش‌های پیست، که ماشین واقعی را به کار طراحی و شبیه‌سازی در پایگاه Grove آن مرتبط می‌کند.

ساینز توضیح داد: «ما آزمایش‌های تست تنظیم مناسبی را انجام می‌دهیم، همچنین برای دانش و تجربه من در مورد ماشین و تیم، تغییرات بزرگ احساس می‌شود و تلاش می‌کنیم تا کمی همبستگی با شبیه‌ساز انجام دهیم: آنچه خودرو در زندگی واقعی انجام می‌دهد در مقابل آنچه در شبیه‌ساز انجام می‌دهد، آنچه که در مقابل مدل‌های ما انجام می‌دهد و آنچه که مدل انتظار دارد انجام دهد.

“بنابراین به عنوان یک راننده، وقتی چیزی برای جنگیدن ندارید مانند آنچه که اکنون است، همیشه تجربه و یادگیری وجود دارد که می توانید با موارد تست بزرگ انجام دهید زیرا به طور معمول در F1 تست بسیار محدود است.”

بارزترین نمونه در تمرین گرندپری ایالات متحده بود. مهندس ارشد مدار، پل ویلیامز گفت که تیم “عملکرد آخر هفته را در مقابل تمرین طولانی مدت متعادل کرده است”، جمع آوری داده ها برای سال 2027 زیرا مدار قاره آمریکا “برای جمع آوری داده های هوا بسیار خوب است”.

برنامه ویلیامز برای FP1 با هر تیم دیگری متفاوت بود. روی لاستیک‌های سخت، هر ماشین پنج دور انجام می‌دهد و به‌جای عبور از خط، یک دور سرعت در دو بخش اول انجام می‌شود. سپس هر ماشین قبل از اجرای بعدی شش تا نه دقیقه را در گاراژ سپری کرد.

آلبون این کار را چهار بار و ساینز پنج بار انجام داد، در حالی که بقیه میدان بین آنها شش دور انجام دادند. هیچ‌کدام از راننده‌های ویلیامز یک دور کامل پرواز را شروع نکردند تا زمانی که لاستیک متوسط ​​حدود 48 دقیقه کار کند، و هیچ‌کدام یک تایر نرم یا یک سری دورهای پشت سر هم را شروع نکردند. هر ماشین دیگری هر دو را انجام داد.

برنامه اجرای آستین FP1 هر تیم

آلبون با حذف تنها دورهای پرواز در سطح میانی خود به دلیل محدودیت های مسیر، جلسه را با فاصله 40.416 ثانیه از سرعت به پایان رساند. اما ویلیامز با بانک بسیار بزرگ‌تری از داده‌های کنترل‌شده برای کار همبستگی خود در سال ۲۰۲۷ نسبت به یک جلسه معمولی کنار رفت، و عملاً FP1 را به نسخه‌ای خرد تبدیل کرد که آزمایش‌های درون فصلی F1 دیگر اجازه نمی‌دهد.

ویلیامز همچنین خطرات بیشتری را در مورد نحوه رانندگی خود به کار گرفت تا دریابد که در واقع پاکت کاری آن چقدر پهن است.

مت هارمن، مدیر ارشد فناوری، می‌گوید: «ما در حال آزمایش چیزهای جدید هستیم، نه فقط سخت‌افزار فیزیکی خودرو، بلکه سیستم‌ها و فرآیندها، و ریسک‌هایی را که می‌پذیریم تا ببینیم چه پاسخ‌هایی دارند، آزمایش می‌کنیم.

“ما در حال گسترش محدوده خودرویی هستیم که در حال استفاده از آن هستیم، برخی چیزها در مورد خنک کننده و مواردی از این قبیل. ما سعی می کنیم کمی تهاجم بیشتری به خودرو وارد کنیم، و این نه تنها برای آنچه امروز اینجا می بینید، بلکه برای نسبت مدل های ما در کارخانه به خوبی خدمت کرده است.”

قرار گرفتن در وسط الگو بسیار آسان است، اما ما باید تلاش کنیم تا به لبه ها برسیم و این کاری است که انجام می دهیم.

تیم‌هایی که در یک نبرد سخت‌تر هستند معمولاً خطرات خود را برای جلوگیری از به خطر انداختن بقیه آخر هفته محدود می‌کنند. ویلیامز چیزهای کمتری برای از دست دادن دارد – اما در مواقعی که مهم است، آن را فعال می کند، مانند به حداکثر رساندن مقدماتی خیس در اینترلاگوس برای سوق دادن آلبون به 10 تیم برتر جدول.



به همین ترتیب، اگرچه ساینز می‌گوید امتیازهای شایستگی «کمی پایین‌تر» است، اما اگر ویلیامز بتواند چند مکان بالاتر از حد معمول واجد شرایط شود، شروعی قوی داشته باشد و ادامه دهد، لاس وگاس هفته آینده استثنا باقی مانده است. پس انتظار داشته باشید که او را در حال انجام یک برنامه تمرینی معمولی در آنجا ببینید.

“[Points are] ساینز گفت که امسال برایش در وگاس می جنگم.

تمام تلاشم را می کنم تا آخرین امتیازها را برای تیم کسب کنم.

اما در هر جای دیگری تقریباً به عنوان آخر هفته های آزمایشی برای بهبود خودرو برای سال آینده می بینم.

و در حالی که مسابقات از نظر نتیجه مسابقه تا حد زیادی یک نتیجه قطعی هستند، آنها هنوز هم فرصت های کلیدی برای پیشرفت را برای ویلیامز فراهم می کنند – مانند استاپ پیت.

آلبان گفت که این تیم مسابقه را قوی نگه داشته و به او انگیزه واضحی برای ادامه کار تا جایی که ممکن است سخت می دهد، اشاره کرد که ویلیامز برای اولین بار در این فصل در مکزیک سریعترین پیت استاپ را در مسابقه داشت.

پیت استاپ تیم ها بعد از تعطیلات تابستانی پخش می شود
سریع ترین و کندترین 10 درصد از پیت استاپ های هر تیم حذف شده است

میانگین توقف او از 3.28 ثانیه قبل از تعطیلات تابستانی، نهم بهترین در بین 11 تیم، به 2.79 ثانیه از آن زمان کاهش یافته است، بنابراین شواهد زیادی برای حمایت از این پیشرفت به طور کلی وجود دارد.

با این حال، اگر خودروی 2027 گامی را که ویلیامز نیاز دارد را ارائه نکند، هیچ کدام مهم نیست و ساینز اعتراف می کند که این بزرگترین نگرانی اوست.

او گفت: «سه حوزه کلیدی وجود دارد که امسال در آن شکست خوردیم. “شماره یک این است که ماشین را به موقع به پیست برسانیم. شماره دو این است که ماشین را به وزن برساند. و شماره سه این است که مفهوم هوا را به درستی دریافت کنید.

“من معتقدم که ما دو مورد اول را در سال آینده حل خواهیم کرد. شماره سه چیزی است که من را نگران می کند، یا باید بگوییم که باید تلاش بیشتری کنیم. و این شماره سه مهم ترین است زیرا چیزی است که عملکرد را ایجاد می کند.”

دلیل این امر این است که ویلیامز یکی از نقاط قوت خود را از زمان پایان دوره افکت زمینی از دست داده است، زمانی که ساینز می‌گوید که پیشرفت‌هایش دقیقاً همان چیزی را که در نظر گرفته شده بود، ارائه داده است.

وی گفت: ما با این خودروها مشکلات بیشتری داریم. “همه چیز تحویل داده شده آنطور که انتظار می رود کار نمی کند.

بنابراین وقتی شبیه ساز را آزمایش می‌کنم و اعدادی را که برای سال آینده تولید می‌کنیم می‌بینم، سطح مشخصی از شک را در ذهن من ایجاد می‌کند، زیرا برخی از اعدادی که امسال تولید کرده‌ایم دقیقاً مانند ماشین‌های اثر زمینی یک به یک نیستند.»


Source link

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

دکمه بازگشت به بالا