حفظ لاوسون کافی نیست – ردبول باید با او به عنوان یک شکست خورده رفتار نکند

لیام لاوسون هرگز در مسابقه ردبول در سال 2025 شکست نخورد. این ردبول بود که لیام لاوسون را شکست داد.
حفظ خدمات او برای یک سال دیگر فقط یک تصمیم منطقی نیست، بلکه شاید اولین نشانه ای باشد که سازمان در حال تغییر عاداتی است که تحت رهبری هلموت مارکو ایجاد کرده است. با این حال، ممکن است یک گام دیگر برای جلوگیری از شکست دوباره لاوسون وجود داشته باشد.
باید از رفتار با رانندگان جوان خود – از جمله لاوسون – مانند کالاهای تاریخ مصرف گذشته خودداری کند.
به ندرت کسی وجود دارد که با این موضوع مخالف باشد که نیوزیلندی نه تنها پس از عملکرد خود در سال جاری، شایسته ماندن در فرمول 1 بود، بلکه تحت فشار عدم شفافیت در مورد آینده خود برای مدت طولانی، این حق را به دست آورد. احتمالاً خیلیها دچار مشکل میشوند یا ناامید میشوند، اما ردبول به خوبی به او آموزش داد که چگونه از خود در برابر این فشار محافظت کند و اجازه ندهد که عملکردش را تحت تأثیر قرار دهد.
قوی ترین طلسم او در سال مصادف شد با دوره ای که پادوک به طور فزاینده ای همین سوال را می پرسد، و با صدای بلندی فزاینده: این مرد برای تضمین آینده اش چه کار دیگری باید انجام دهد؟
تایید نهایی پس از دویدن پنج مسابقه در امتیازات به دست آمد، که چهار تای آنها هفتم شد و او را در خط میانی قرار داد. این دویدن همچنین دارای برخی عملکردهای مقدماتی خیره کننده و حرکات جسورانه در پیست بود. او با بیش از دو برابر امتیاز پیر گسلی که در رده بعدی جدول قهرمانی قرار دارد، نهم جدول رده بندی است. و تا حد زیادی به لطف کمک لاوسون، ریسینگ بولز اکنون آماده به دست آوردن بهترین عملکرد خود در تاریخ تیم است.
لاوسون 2026 مطمئناً قوی ترین فصل او تا به امروز است، حداقل در F1. اما این اولین جایی است که او واقعاً قادر است بدون دعوت شدن به عنوان پشتیبان یا انجام یک کار غیرممکن، همانطور که در آغاز سال 2025 اتفاق افتاد، توانایی های خود را ثابت کند.
لیام لاوسون، ردبول ریسینگ
عکس از: جیمز ساتون / تصاویر موتور اسپورت
دو مسابقه وحشتناک لاوسون برای ردبول واقعاً برای هیچ کس تعجب آور نبود – به نظر می رسد، خود سازمان. با این حال، انتظار اینکه او در شرایط ارتقاء خود به طور قابل توجهی بهتر عمل کند – قرار گرفتن در همان گاراژ مکس ورشتاپن پس از تنها 11 شروع فرمول 1 – مانند انتظار از یک دانشجوی تازه فارغ التحصیل پزشکی بود که در دومین روز کارش عمل جراحی قلب باز انجام دهد. یا یک آتش نشان در اولین تماس خود بدون اینکه حتی یک گربه را از درخت نجات دهد به آسمان خراش در حال سوختن فرستاده شد.
با این حال، این دو نژاد تا حدودی بخشی تعیین کننده از درک امروز لاسون هستند – و شاید یکی از دلایلی که طول کشید تا آینده او تأیید شود. به نظر می رسد این ایده که او کسی بود که شانس خود را داشت و شکست خورد، هنوز هم بر ارزیابی برخی از افراد از لاوسون، چه در خارج و چه در ردبول، غالب است.
اما اگر به سادگی آن دو ماه را فراموش کنید – که به نظر می رسید خود نیوزیلندی پیشنهاد می کند که عمداً یا به عنوان نوعی دفاع از خود انجام داده است – تصویر کاملاً متفاوت به نظر می رسد. او زمانی که در سال 2023 جایگزین دنیل ریکاردو شد، عملکرد خوبی داشت و پس از آن فصل را به پایان رساند و سرانجام یک سال بعد جایگزین این بازیکن استرالیایی شد.
اما حرفه لاوسون در فرمول یک تا کنون، اگرچه او هرگز کارفرمای خود را تغییر نداده است، اما به طرز باورنکردنی تکه تکه شده است. آن دو بازی کوتاه با تیم فانزا بود، سپس حمله دیوانه وار به ردبول و پس از آن تنزل رتبه او. به اندازه کافی عجیب، حتی امسال – اولین سالی که او قرار است فصل را با همان تیمی که تست های پیش فصل را با آن شروع کرد به پایان برساند – او همچنان برای سه مسابقه دعوت شد تا جایگزین ایساک حجار شود.
با این حال، یک چیز مهم در مورد لاوسون 2026 وجود دارد که باید به خاطر بسپارید. این تنها بهترین سال او نیست. ممکن است بهترین کار او باشد زیرا در نهایت توانسته است زمانی که از او به عنوان یک راه حل اضطراری برای پر کردن یک غرفه خالی ناگهانی استفاده نمی شود، توانایی های خود را نشان دهد. VCARB 03 امسال اولین خودرویی است که او می تواند پس از کار بر روی توسعه آن در سال گذشته و آزمایش درست آن قبل از مسابقات قهرمانی، واقعاً آن را در فرمول 1 خود بداند.
لاوسون هم باتجربه تره، بله. اما او هنوز فقط 24 سال دارد، که درک آن با توجه به آنچه قبلاً در فرمول 1 پشت سر گذاشته است کمی سخت است. و اگر شکست مارس 2025 نبود، او اکنون به جای اینکه برای حق ماندن در ریسینگ بولز بجنگد، در ردبول را می زند.
لیام لاوسون، ریسینگ بولز
عکس از: Sam Bloxham / LAT Images از طریق Getty Images
تصمیم بعدی برای کنار گذاشتن نیکولا تسولوف به منظور حفظ لاوسون فقط نشان دهنده این نیست که ردبول چقدر به فصل نیوزلند امتیاز داده است. همچنین شاید نشانه روشنی باشد که سازمان شروع به دور شدن از رویکرد سازش ناپذیر مارکو و تمایل او به تصمیمات ناگهانی و دراماتیک کرده است.
نمی توان انکار کرد که این اتریشی با برنامه نوجوانان خود چیزی فوق العاده موفق ساخته است و نتایج کار او بلندتر از هر انتقادی است. حتی در گرید فعلی بسیاری از جوانان سابق ردبول وجود دارند که توسط مارکو به فرمول 1 جذب شدند. اما این نیز درست است که برخی از رانندگان هرگز با این سیستم به پتانسیل کامل خود نرسیدند.
بهترین ها، از جمله دو قهرمان چهار بار جهان که با رویکرد مارکو ساخته شده اند، گواهی نهایی برای قضاوت او هستند. با این حال، رانندگانی مانند ژان اریک ورن، سباستین بوئمی و حتی دانیل کویات نیز وجود دارند که اگر نادیده گرفته نمیشدند، در را نشان نمیدادند یا خیلی زود به آنها ارتقا نمیدادند، میتوانستند بیشتر ارائه دهند.
نامهای بیشتری وجود دارد که میتوان از آنها گذشت – و به هر حال، بیشتر آنها زندگی حرفهای و موفقیتهای خود در مسابقات قهرمانی یا تیمهای دیگر را مدیون ردبول و خود مارکو هستند. اما این حس غیرقابل انکار وجود دارد که برخی از آنها می توانستند بیشتر به سازمانی که آنها را در سنین جوانی جذب کرده بود بدهند.
دوران حرفهای لاوسون در فرمول یک اکنون میتواند به پایان برسد، همانطور که وگن در پایان سال 2014 انجام داد، زمانی که این مرد فرانسوی پس از سه فصل در تورو روسو حفظ نشد، اما زمانی که سباستین فتل تصمیم گرفت به فراری برود، به ردبول ارتقا پیدا نکرد.
ژان اریک ورن مسابقه دنیل ریکاردو در تورو روسو بود، اما دوران حرفه ای آنها در فرمول یک مسیرهای بسیار متفاوتی را طی کرد.
عکس از: ساتن ایماژ
در عوض، مارکو کویات را به تیم بزرگسالان هل داد، اگرچه ورگنه در تنها فصلی که با هم داشتند، به راحتی از روس ها پیشی گرفت. JEV با وجود اینکه قبلاً رقیب نزدیک دنیل ریکاردو بود، هرگز جایگاه دیگری در فرمول 1 پیدا نکرد. کویت در همان موقعیتی قرار گرفت که لاوسون یک دهه بعد، آتشنشان بیتجربهای را پیدا کرد – و تنها یک سال پس از ارتقاء، حضور خود در ردبول را از دست داد.
اما اگر ردبول رویکرد خود را تغییر دهد، باید از تلقی لاوسون به عنوان یک شکستخورده نیز دست بردارد. زیرا این او نبود که یک سال و نیم پیش شکست خورد، بلکه سیستمی بود که در آن همه با یک معیار قضاوت می شدند: اگر به خوبی ورشتاپن باشید، زنده خواهید ماند. اما همه اینطور نیستند – نه تنها به عنوان یک استعداد مطلق، بلکه به عنوان راهی برای رشد. از این گذشته، استعدادهای نسلی، استعدادهای نسلی هستند، دقیقاً به این دلیل که نادر هستند.
اکنون شایعه شده است که لاوسون پتانسیل قهرمانی جهان را دارد – نمونه ای از فرمول یک. وقتی کسی تحت تاثیر قرار می گیرد، همیشه در مورد آن صحبت می شود. این یک عبارت خوب برای یک راننده با استعداد است، اما به اندازه اخراج یک نفر بعد از دو مسابقه مهم است.
احتمالاً سال 2027 لاوسون در بحبوحه گمانه زنی ها مبنی بر اینکه آخرین سال حضور او در فرمول یک باشد، آغاز خواهد شد. زیرا طی سالهای تحت رهبری مارکو، ردبول ما را به این باور رساند که رانندگان جوان آن تاریخ انقضا دارند و اگر به نحوی قبل از آن تاریخ به تیم بزرگسالان نرسیدند، باید راه را برای نسل بعدی باز کنند.
لیام لاوسون، ریسینگ بولز
عکس از: Manuel Eletto/Getty Images
اما آیا این واقعا رویکرد درستی است؟
این ممکن است سوالی باشد که ردبول باید خودش به آن پاسخ دهد. و اگر ابقای لاوسون نشان دهنده تغییر باشد، شاید سازمان باید روشن کند که اوضاع از اینجا به بعد متفاوت خواهد بود – که یک راننده جدید نباید از نشان دادن درب صرفاً به این دلیل که بیش از حد با تجربه شده است بترسد.
لاوسون با پتانسیل قهرمانی جهان یا خیر، ثابت کرده است که به اندازه کافی خوب است که در فرمول 1 شرکت کند – و کار بزرگی برای تیمی که برای آن مسابقه می دهد انجام دهد.
و ادامه رفتار با او مانند یک شکست خورده به این تیم کمک نمی کند تا بهترین نتیجه را از او بگیرد.
ما می خواهیم از شما بشنویم!
آنچه را که می خواهید در آینده از ما ببینید به ما اطلاع دهید.
در نظرسنجی ما شرکت کنید
– تیم Autosport.com

