کادیلاک قهرمانی استقامت جهانی 2026 را با یک پیروزی برتر در 6 ساعت مونزا مُهر کرد، در حالی که سه نفره تویوتا، برندان هارتلی، سباستین بومی و ریو هیراکاوا علیرغم پایان دادن خارج از امتیاز، عنوان رانندگان را قطعی کردند.
جک آیتکن، سباستین بوردایس و ارل بامبر بیشتر مسابقه را در کادیلاک سری V شماره 38 جوتا رهبری کردند، پس از اینکه آیتکن میگل مولینا از فراری و دانیل جونکادلا راننده جنسیس را در ساعت آغازین شکست داد.
در حالی که بوردا برای مدت کوتاهی تحت فشار جدی آلپاین A424 شماره 36 ویکتور مارتینز در ساعت دوم قرار گرفت، سه گانه کادیلاک تا حد زیادی در هایپرکار بدون چالش پیش رفتند و اولین برد در سال 2026 را به دست آوردند.
تویوتا که ماه گذشته با پیروزی در بارسلونا عنوان تولیدکنندگان را به پایان رساند، سخت ترین مسابقه فصل خود را بدون TR010 هیبریدی پشت سر گذاشت.
اما مقام یازدهم همچنان برای هارتلی، بومی و هیراکاوا کافی بود تا سومین عنوان هایپرکار خود را به عنوان سه نفر پس از موفقیت هایشان در سال های 2022 و 2023 کسب کنند.
دو خدمه تویوتا تنها رانندگانی بودند که در فینال مونزا برای عنوان قهرمانی رقابت می کردند و از هفت راند اول بین آنها چهار برنده شده بودند.
اما سه نفر شماره 7 تویوتا شامل نیک دو وریس، مایک کانوی و کامویی کوبایاشی باید حداقل دوم شوند تا امیدی به جبران کسری 17 امتیازی و اضافه کردن عنوان هایپرکار به پیروزی خود در 24 ساعت لمانز در ژوئن داشته باشند.
با شکست هر دو خودروی سازنده ژاپنی، عنوان هایپرکار به طور خودکار به هارتلی، بومی و هیراکاوا در تویوتا شماره 8 رسید.
#8 تویوتا گازو ریسینگ تویوتا TR010: سباستین بومی، برندان هارتلی، ریو هیراکاوا
عکس: JEP
هایپرکار
در شروع مسابقه، دانیل هونکادلا با فراری شماره 50 میگل مولینا به چرخ‌ها برخورد کرد و راننده جنسیس با اولین شیکین از مسیر خارج شد و به پیشرو بازگشت.
این حرکت بلافاصله تحت بررسی قرار گرفت درست زمانی که آیتکن با یک حرکت تمیز در شیکین دوم از مولینا عبور کرد تا خود را مستقیماً پشت Genesis شماره 19 قرار دهد.
در حالی که جونکادلا به نظر می رسید که پنالتی دریافت می کند، آیتکن هیچ وقت را پشت سر بازیکن اسپانیایی تلف نکرد و کادیلاک خود را به داخل پارابولیکا فرستاد تا به جلو ضربه بزند.
همانطور که انتظار می رفت، Juncadella به دلیل پیروی نکردن از دستورالعمل های مدیر مسابقه برای پیچ های 1-2 پنج ثانیه جریمه دریافت کرد، اما یک ماشین ایمنی مجازی اولیه – که برای یک حادثه در LMGT3 مستقر شده بود – به او اجازه داد تا در حالی که موقعیت دوم را دست نخورده نگه دارد، مجازات را اجرا کند.
جنسیس شماره 19 تا شروع ساعت سوم به حرکت دوم ادامه داد، زمانی که هم تیمی Juncadella، Paul-Loup Chatin ناگهان به دلیل یک مشکل فنی در مسیر متوقف شد و سازنده کره ای را از یک سکوی بالقوه محروم کرد و یک خودروی ایمنی دیگر را بیرون آورد.
با خروج جنسیس پیشرو، آلپاین A424 شماره 36 به عنوان نزدیک‌ترین رقیب کادیلاک ظاهر شد، زیرا جولز گونون در اولین خودروی ایمنی از رتبه پنجم به سوم رسید.
ویکتور مارتینز، هم تیمی گونون، نبرد سختی را برای بوردا به ارمغان آورد، و این جفت حتی در اولین شیکین با هم تماس گرفتند.
اما بوردای توانست مارتینز را تا پایان دوره نگه دارد و مارتینز در چنگ بی ام و M هیبرید شماره 20 شلدون ون در لینده افتاد.
ون در لینده در راه اندازی مجدد خودروی ایمنی از مارتینز برتری پیدا کرد، اما زمانی که مسابقه برای چهارمین بار اخطار شد، مارتینز دوباره موقعیت خود را به دست آورد.
در همین حال، کادیلاک شماره 38 در جلو به گردش خود ادامه داد و بامبر به کار خوب هم تیمی های آیتکن و بوردایس ادامه داد.
بامبر در نهایت پرچم شطرنجی را 5.6 ثانیه گرفت تا اولین پیروزی کادیلاک در هایپرکار از سال 2025 سائوپائولو را رقم بزند و اطمینان حاصل کند که شریک کارخانه ای آن Jota از زمان پیوستن به قهرمانی در سال 2016، رکورد خود را در کسب یک پیروزی کلی یا کلاسی حفظ کرده است.
Gounon و Martins با Alpine A424 با مقام دوم عالی خداحافظی کردند و در چهار دور آخر سه سکو را برای تیم Signatech ایجاد کردند.
بی ام و شماره 20 تا ساعت ماقبل آخر در فاصله قابل توجهی از آلپاین شماره 36 باقی ماند، زمانی که مشکلات الکتریکی باعث شد رابین فرینز دستور را خراب کند.
بزرگترین ذینفع، استون مارتین والکری #007 از تام گمبل و هری تینکنل بود، پس از اینکه دومی در ساعت پایانی از رتبه هشتم هجوم آورد و جایگاه نهایی را از فراری 499P شماره 51 آنتونیو جوویناتزی به دست آورد.
اما اندکی پس از پرچم شطرنجی، استون به دلیل نقض فشار باد لاستیک 20 ثانیه پنالتی دریافت کرد و جوویناتزی، الساندرو پیر گویدی و جیمز کالادو را به سکوی نهایی رساند.
شماره 51 تنها فراری بود که از یک مسابقه تمیز لذت برد، با هر دو 50 و 83 499Ps پرچم های مشکی و نارنجی را در اولین ساعت به دلیل زیر پا گذاشتن فشار باد لاستیک نشان دادند. پس از توقف های برنامه ریزی نشده برای تعویض لاستیک و اجرای یک پنالتی 20 ثانیه ای دفعه بعد که برای همان تخلف در میدان قرار گرفتند، هر دو خودرو به خوبی از 10 خودرو برتر خارج شدند.
این به مولینا، آنتونیو فوکو و نیکلاس نیلسن اجازه داد تا به امتیازات هفتم برسند، در حالی که رابرت کوبیکا، ییفی یه و فیل هانسون در ورودی ماهواره ای AF Corse به رتبه هشتم رسیدند، علیرغم اینکه مجبور بودند به دلیل شل شدن چرخ یک پیت استاپ اضافی انجام دهند.
پشت فراری شماره 51، پژو بهترین پایان فصل خود را در رتبه پنجم کسب کرد، البته در شرایط بحث برانگیز.
مالت یاکوبسن با رانندگی 9X8 شماره 94 که با لویک دووال و تئو پورچر به اشتراک گذاشته بود، در دو دقیقه پایانی با جوتا کادیلاک شماره 12 الکس لین درگیر حادثه شد و لین پس از برخورد آنها به سد راه افتاد.
خروج کادیلاک، شماره 15 BMW M هیبریدی V8 از دریس وانتور، رافائله مارسیلو و کوین مگنوسن را به رتبه ششم بالاتر از دو فراری دیگر رساند.
10 تای برتر توسط بی‌ام‌و لنگان شماره 20 که توسط ون در لینده، فرینز و رنه راست هدایت می‌شد و پژو شماره 93 الکس کوین، نیک کسیدی و پل دی رستا تکمیل شدند.
تویوتا سرعت لازم برای به چالش کشیدن امتیازات را نداشت، با حوادثی که در اواخر مسابقه برای هر دو خودروی جنسیس شماره 17 رخ داد، تلاش آنها را برای پایان دادن به 10 خودروی برتر ناکام گذاشت.
این مسابقه در میان حوادث متعدد در هر دو کلاس، کمتر از چهار دوره خودروی ایمنی و سه خط کامل زرد داشت.
اولین احتیاط در ساعت افتتاحیه برای #58 Garage 59 McLaren 720S GT3 Antares Au انجام شد که در حین تلاش برای جلوگیری از حادثه بین #79 Iron Lynx Mercedes AMG GT3 یوهانس زلگر و #23 Heart of Racing در سنگریزه گیر کرد.
این خودروی ایمنی برای دومین بار اندکی پس از برخورد مک لارن دیگر الکساندر وست با WRT شماره 32 BMW M4 GT3 دارن لیونگ بیرون آمد.
مشکلات فنی فوق‌الذکر برای جنسیس شماره 19 باعث شد که مسابقه برای سومین بار خنثی شود، در حالی که تصادف مایلسی در آسکاری منجر به ظاهر نهایی خودروی ایمنی شد.
پورشه برنده LMGT3 شد، راننده کوروت ادگار قهرمان شد
#92 The Bend Manthey Porsche 911 GT3 R: یاسر شاهین، ریکاردو پرا، ریچارد لیتز
عکس: JEP
ریچارد لیتز، ریکاردو پرا و یاسر شاهین پیاپی LMGT3 را در Manthey Porsche 911 GT3 شماره 92 بردند، در حالی که جانی ادگار با رتبه سوم TF Sport Corvette Z06 GT3 شماره 33 این عنوان را به دست آورد.
نبرد برای پیروزی LMGT3 اساساً توسط اتومبیل ایمنی ساعت چهارم تعیین شد، با پورشه شماره 92 و کوروت شماره 33 که با احتیاط وارد گود شدند.
پروتون فورد موستانگ LMGT3 شماره 88 و استون مارتین ونتیج GT3 شماره 23 که برای پیروزی در ساعت چهارم مبارزه کردند، پس از قرار گرفتن در شرایط سبز درست قبل از SC نهایی به رتبه های سوم و چهارم سقوط کردند.
فورد بعداً چندین جریمه به خاطر حوادث غیرمرتبط دریافت کرد، اما استون در مبارزه باقی ماند و ادواردو باریچلو برای پیروزی در استون که با نیوول و جانی آدام به اشتراک گذاشت، یک حمله دیرهنگام ترتیب داد.
اما لیتز که در صدمین مسابقه WEC خود شرکت کرد، توانست با فاصله کمی 0.270 ثانیه پرچم شطرنجی را از باریچلو دفع کند.
کوروت شماره 33 در مراحل اولیه به رتبه 10 رسید، اما ادگار، بن کیتینگ و نیکی کتزبورگ از آخرین خودروی ایمنی استفاده کردند و سوم شدند.
این نتیجه برای ادگار کافی بود تا اولین قهرمان انفرادی WEC بعد از لیتز در سال 2015 شود، در حالی که کیتینگ و کتزبورگ واجد شرایط این عنوان نیستند زیرا مسابقات اوایل فصل را از دست دادند.
مقام چهارم در مسابقه به دن هارپر، آنتونی مک اینتاش و پارکر تامپسون در تنها ب ام و M4 GT3 رسید، در حالی که شماره 78 ASP Lexus RC F GT3 از استبان ماسون، هادرین دیوید و تام ون رومپوی در نهایت پس از دریافت دو جریمه رانندگی در نیمه اول مسابقه، پنجم شد. دومین ورودی ASP زمانی که به کلمنس اشمیت گفته شد به دلیل مشکل فنی در مسیر توقف کند، از جایگاه دوم حذف شد.
ما نظر شما را می خواهیم!
دوست دارید چه چیزی را در Motorsport.com ببینید؟
در نظرسنجی 5 دقیقه ای ما شرکت کنید.
– تیم Motorsport.com
