چرا “قطب” راسل به هر حال گم شد

جورج راسل می‌دانست که گرندپری برزیل 2026 را به دلیل جریمه بازی از قطب شروع نمی‌کند، اما از دست دادن سریع‌ترین بازی باعث شده است که او به طور غیرعادی آسیب ببیند.

راسل یک جلسه مقدماتی با تأخیر و خیس را در اینترلاگوس به پایان رساند، و متقاعد شد که تیم فرمول یک مرسدس او را مجبور کرده است دوری را رها کند که «مطمئنا» سریع‌ترین بود.

این اطمینان قابل درک بود، اما احتمالاً اغراق آمیز بود. او هرگز قرار نبود از قطب شروع شود، به لطف افت پنج رتبه در جدول، اما او آماده بود بدون توجه به سقوط، دور را از دست بدهد، زیرا تقریباً به طور قطع به طور ناخواسته توسط دوست خوب راسل، الکس آلبان، به خطر می افتد.

با این حال، چیزی که راسل را بسیار آزار داد، از دست دادن چیزی عمیق‌تر بود – یک لحظه نادر از برتری ظاهری در فصلی که وعده‌های زیادی را می‌داد و در عین حال بسیار ناامیدکننده بود.

یک دور احتمالاً به هر حال خراب شده است

تنها دلیلی که مارکوس دادلی، مهندس مسابقه راسل به او توصیه کرد که عقب نشینی کند، این بود که راسل ویلیامز الکس آلبان را گرفته بود – و راسل حتی از اینکه آلبان در میانه دور راهش را سد کرده بود، شکایت کرد.

در حالی که راسل به نظر می‌رسید دور سریع‌تری را نسبت به لاندو نوریس، قطب‌نشین نهایی، طی کند، زیرا در زمان شکست حداقل چند صدم سریع‌تر بود، اما برای تکمیل دور به یک دویدن تمیز تکیه کرد، چیزی که راسل نمی‌توانست انجام دهد.

راسل آنقدر به آلبان نزدیک بود که سه مینی سکتور را پشت سر هم کندتر از دور قبلی خود اجرا کرده بود. او احتمالاً با پیچ 11 سمت چپ در انتهای بخش میانی، سپس پیچ سمت چپ جونکائو، که منجر به طولانی‌مدت تا خط پایان و سنجاق سر در شروع و پایان مستقیم می‌شود، دچار مشکل می‌شود.

توتو وولف، رئیس مرسدس بنز گفت که راسل “در آن مرحله بسیار کمی از نوریس جلوتر بود، اما او داشت آلبان را می گرفت و ما فکر می کردیم که زمان را از دست می دهیم.” و تهدید واقعی بود.

حتی اگر آلبان دوری که در آن بود را با سرعت بهتری در مقایسه با اولین دویدنش در بخش نهایی به پایان برساند، باز هم چند دهم سرعت کمتر از آنچه راسل و نوریس می توانستند انجام دهند، بود.

به هر حال، آلبون یک قفل بزرگ در جونکائو داشت که هزینه زیادی برای او داشت، اما او را از پیست خارج نکرد، و این احتمال را ایجاد می‌کرد که در بهترین حالت راسل را در خروجی نگه می‌دارد، در حالی که مرسدس بنز از او عبور می‌کرد، یا احتمالاً به احتمال زیاد، کاملاً در مسیر راسل قرار می‌گرفت.

در هر صورت، راسل می توانست با سرعت اوج آلبان یا سرعت کاهش یافته اش عقب بماند – هیچ کدام به راسل اجازه نمی داد دور را به اندازه کافی سریع تمام شود تا نوریس را شکست دهد.

همچنین شایان ذکر است که “حرکت آلبونو!” راسل! پیام رادیویی دلیلی بود که دادلی حتی شروع به صحبت در مورد لغو تور مورد نظر کرد.

شاید مرسدس بالاخره مداخله می کرد. اما راسل باید می دانست که آلبان در معرض خطر جدی خراب کردن تور است، وگرنه ناامیدی خود را ابراز نمی کرد.

بنابراین تا حدودی می دانست که یک تور بسیار خوب در حال از بین رفتن است. و همانطور که اندرو شولین، مدیر مهندسی پیست اشاره کرد، اگر راسل دور را کامل می‌کرد و متوقف می‌شد، ادامه دادن این دور و دور بعدی را به خطر می‌اندازد.

ولف گفت که “در آینده، با آمدن باران در دور بعدی، ما باید ادامه می‌دادیم، اما گفتن آن پس از رویداد بسیار آسان است” – که تا آنجا که می‌توانستند اعمال شد یا حداقل باید سعی می‌کردند دور بعدی را کامل کنند، اما احتمالاً نتیجه را تغییر نداد.

بدبختی واقعی در نهایت نزدیکی به آلبون بود، نه نحوه برخورد مرسدس با او.

چرا اینقدر درد داره؟

بین اعلامیه‌های راسل در ماشین در رادیو، اظهارنظرهای اولیه‌اش در تلویزیون در مصاحبه‌های parc ferme پس از جلسه و در نهایت کنفرانس مطبوعاتی رسمی، میزان ناامیدی او شکل کامل گرفت.

وقتی وولف سعی کرد خشم فزاینده راسل را از طریق رادیو با «جورج، تو P2 هستی» آرام کند، تقریباً می‌توانستید بشنوید که راسل سعی می‌کند عصبانیت خود را کاهش دهد و او پاسخ داد: «آره، اما… P2. من نمی‌خواهم P2 باشم، می‌خواهم P1 باشم. این یک دور P1 بود.
“لعنتی!”

راسل با شکست قهرمانی اش مقابل کیمی آنتونلی، عملکرد بسیار خوبی در مقدماتی داشت، زیرا حتی در آخر هفته های ضعیف تر، اغلب موفق می شد وارد مسابقه شود.

راسل اغلب حس طبیعی در خودروی 2026 نداشت و گاهی اوقات اعتماد به نفس کافی نداشت. حتی زمانی که به آنتونلی نزدیک بود یا کمی جلوتر بود، هرگز به اندازه زمانی که آنتونلی در فرم بود، برای او آسان به نظر نمی رسید.

او همچنین به نظر می‌رسید که در تمرین خشک برزیل دوباره پشت آنتونلی باشد، اما وقتی باران آمد، شرایط تغییر کرد. این یکی از معدود مواردی بود که او به وضوح سریع‌تر راننده مرسدس بود و به نظر می‌رسید در کنترل نوع استرالیا/اسپانیا/آذربایجان باشد.

بنابراین صرف نظر از این واقعیت که او قرار نبود جنسیت خود را حفظ کند، صرف نظر از اینکه چه تغییری می‌کند که قرار است رتبه ششم یا هفتم را شروع کند، راسل واقعاً این را می‌خواست.

چه برای خودش باشد، چه چیزی برای نشان دادن دنیای بیرون، یا شاید حتی چیزی درونی، سیگنالی قوی از اوج درخشان خودش بود، در زمانی که تمام تمرکز روی عنوان آنتونلی، درخشش آنتونلی و ترکیبی از بدشانسی و نقص راسل بود.

راسل گفت: بدیهی است که در سمت تیم، ما یک هدف این آخر هفته داریم که آن کسب عنوان قهرمانی است و این هدف همه در تیم است.

برای من شخصا، با توجه به شرایط هفته گذشته، برای من اهمیت زیادی دارد که امروز قطبی شوم.

“هفته گذشته 9 میلی ثانیه آن را از دست دادم اما این یک شگفتی واقعی بود. امروز واقعاً احساس می‌کردم هر دوری که انجام می‌دهم با بیشترین دوری که انجام داده‌ام در اوج هستم.

“بنابراین من واقعاً از این که چگونه این اتفاق افتاد ناامید هستم.”